مرسی از راهنمایی همه دوستان

نقل قول نوشته اصلی توسط نازنین2010 نمایش پست ها
برو کلاس های مختلف
برو پارک
اگه می تونی یه ترم برو خوابگاه خیلی بهت کمک می کنه
خوابگاه هستم ولی اونجا هم تنهام و نمیتونم راحت با کسی جوش بخورم و رفیق شم و دوستان خیلی کمی دارم که همشون هم خودشون با من دوست شدن نه من با اونها، بیشتر وقتها احساس می کنم فقط چون دیدن تنهام دلشون واسم سوخته و باهام دوست شدند.
اگر کلاسی هم برم چون نمیتونم ارتباط برقرار کنم فقط میرم کلاس و میام و هیچ ارتباطی شکل نمیگیره. همه روز اول باهم رفیق میشن اما من اکثرا یه گوشه واسه خودم تنها نشستم، خیلی وقتها هم شده بیان طرفم و بخوان باهام ارتباط برقرار کنند اما چون تو این زمینه هیچ چیز بلد نیستم ارتباطی شکل نگرفته و بعدا فقط یه سلام و علیکی بینمون مونده

- - - Updated - - -


نقل قول نوشته اصلی توسط maral569 نمایش پست ها
برو باشگاه ، بهترین جا باشگاست.
من یه مدت از رابطه با هرچی آدم فراری بودم به دلیل ضربه هایی که تو دوستی ها خوردم ، دو سه سال با هیچکس رفیق نمیشدم حتی تو دانشگاه ، حتی تا سه سال اولی هم که باشگاه میرفتم ، فقط در حد سلام علیک بودم ، یه ترسی داشتم از رفاقت ، از اینکه همیشه دوستام ازم سواستفاده میکردن حالم بهم میخورد.
حالا ولی بهترین دوستام رو تو باشگاه دارم ، خیلی محافظه کار هستم در دوستی و همچنان یه ترسی ته وجودم حس میکنم ، ولی راستش پشیمون میشم که چرا دو سه سال از زندگیم رو تنها گذروندم و حتی از هم صحبتی با هم کلاسی ها و هم باشگاهی هام تا اون حد اجتناب داشتم.
کاش یکی بود همون موقع راهنماییم میکرد ولی به دست آوردن تجربه تو این موضوع برام سه سال طول کشید.
خداروشکر الان خیلی اجتماعی هستم.
میدونم حرفام ربطی نداشت ، ولی چون یکی از بزرگترین مشکلات زندگیم بود که منو تا حد افسردگی و انزوا هم بردن بود ، الان یهو سر درد و دلم باز شد.
مرسی از راهکارت. راستش منم دقیقا مثل گذشته تو هستم و این مشکل یکی از بزرگترین مشکلات زندگیمه.
میشه بگی چطور تونستی حلش کنی و یکم بیشتر توضیح بدی؟