میخوای به آرامش برسی ؟
اشتباهتو واقعا بپذیر ، و دنبال فرصتی باش برای جبران .
فرض کنیم الان جدا بشی و به آرامش برسی ، مطمئن باش بعدها حتما به خاطر اینکه چرا برای زندگیت تلاشتو نکردی عذاب وجدان میگیری و حتی بیشتر از الانت اذیت میشی .
چرا نمیخواهی قبول کنی که هر دو مقصر بودید؟
ببین المیرا ، تو غرورت شکسته و پیش خانوادش تحقیر شدی، به همین خاطر انقدر برات سنگینه ، نمیتونی حرفای اونارو تحمل کنی.
همسرت هم غرورش شکسته ، جلوی چشمای مادرش که میگی خیلی هم قبولش داره ، به خاطر تو خودکشی میکنه ، جلوشون می ایسته برای تو ، نهایتا تو می آیی و به خانوادش بی محلی میکنی .
اون به خاطر تو جنگید ، تحمل کرد ، تو به خاطر خودت و روابطتتون چقدر گذشت کردی ؟ تو هم تلافی کردی ولی به روشه خودت ، بدون اینکه درنظر بگیری داری غرور و شخصیت و انتخاب و عقل همسرت رو هدف میگیری!
همسرت بهت میگه کی میشه از این خونه برم و راحت بشم ،
یعنی اینکه تحت فشاره ، یعنی صبرش لبریز شده .
از طرفی زن بیشترین تامین کننده آرامشه ، ولی تو بهش اینو ندادی
برعکس اون آرامشی هم که داشته با گیردادن هات و بهانه هات ازش گرفتی
میخوام بگم رفتار همسرت طبیعیه .
هرچند تایید نمیکنم.
تو به خاطر غرورت و تحقیری که شدی حاضر نیستی برگردی به زندگیت. حتی نمیتونی فراموش کنی .
همسرت با وجود اینکه پیش مادرش تحقیر شد . پیش خانوادش زیر سوال رفت ، بازم با اینکه پدر شما هم حسابی جلوش دراومد ، برادرت جوابشو نداد (اونم تحقیر شد)، سعی کرد مشکلش رو مطرح کنه و حل کنه .
میخوام بگم ، منصفانه نگاه کن که چه کسی منعطف تر هست؟
دنبال آرامشی باش که سطحی و کاذب نباشه . بعدها عذاب وجدان بیشتر اذیتت نکنه.
این بعدها یعنی روزی که دلت یه همدم بخواد و بترسی از ازدواج ، یا روزی که ازدواج کنی و همسر بعدیت ، این مشکلو نداشته باشه ولی ایرادای بیشتری داشته باشه
تلاشی که میخواهی بعدها در ازدواج دوم یا ترمیم روحیه یا... کنی ، الان بکن.
فقط اول بزار زمان بخوره.









علاقه مندی ها (Bookmarks)