بنظر من هدف ازدواج موقت خیلی بد جا افتاده
در برخی کشورها جوانها بدون ازدواج کردن با هم زندگی میکنند، چرا؟چون به هم علاقه دارن و ظاهرا میتونن زندگی خوبی داشته باشن,چرا ازدواج دایم نمی کنند؟ معمولا چون به لحاظ شخصی در شرایط پایداری نیستن
بعد خیلیها میگن اونا خوبن و عالی و اینا. حالا فکر کنیم این جایی باشه که خداوند صیغه رو مجاز شمرده, بده؟
پنهان کاری معنی نداره, همه خبر دارن,از جمله خانواده ها
رابطه صرفا به خاطر میل جنسی نیست
عروسی و اون تشریفاتو نداره
قانونیه و اضطراب اجتماعی نداره
برا هر دو طرف توام با ارامشه
رابطه ممکنه منجر به ازدواج دایم هم بشه
مگر نه اینکه خداوند گفته همسر شما مایه ارامش شماست,یادم نمیاد جایی هم خوونده باشم که منظور همسر دایمه, حتی در اوج غلیان غریزه هم فکر کردن به اینکه ادم بره و مثلا یه ماه صیغه کسی باشه که شناخت کاملی ازش نداره و دوستش نداره,ببخشیدا,ولی حس فاحشگی به ادم میده, در نهایت اینکه صیغه رو فقط ما شیعه ها قبول داریم
البته اینا همش حس شخصی خودمه و تو جایی نخووندم و نظرمو لزوما به دین نمیچسبونم ولی اینطوری حس درست تری دارم, گاهی درک اینکه واقعا چی درسته بسیار سخته
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)