سلام بهزاد عزیز،
یک سوال از شما داشتم ،تفاوت سنی شما و همسرتان چقدر است؟
گرد افرید محترم درست می گوید،این جور مشکلات را باید با افراد متخصص انجام داد در این تالار هر کسی نظر وتجربه شخصی خود را می گوید.
عزیزم، شما فکر می کنید با ارتباط بر قرار کردن با یک مرد بیگانه مشکلاتتان حل میشود؟
به اینده دختر گلت فکر کردی؟
فکر نمی کنی گناه تو در تباه کردن اینده دخترت کمتر (شاید بیشتر)از پدرش نباشد؟
گفتی مرا به زور به عقدهمسرتان در اورده اند.
به الان فکر کن ببین چه کاری از دستت بر می اید برای بهبود روابطتت انجام دهی تو الان صاحب فرزند هستی،اگر قبل از ازدواج کاری نتوانستی بکنی الان تلاش کن (ازدواج غمگینت)را به (ازدواج شاد)تبدیل کنی ،نه اینکه خودت را تسلیم کنی(ارتباط با ان پسر)،نیرو و انرژی ات را روی خانواده ات بگذار، همانطور که دوستان گفتند،ارتباط تو با ان پسر عاقبت خوبی نخواهد داشت.
در مورد رابطه با همسرت،یک زن بیش از هر چیز به عاطفه احتیاج دارد، وقتی رابطه زناشوئی خوب نباشد زن بیشتر تشنه محبت میشودوممکن این خلا رابا چیزهائی پر کند(ارتباط بیشتر با خانواده همچون پدر و مادر،ارتباط با مرد بیگانه،ارتباط بیشتر با خداو......)در افراد ،این نیازها به صورتهای مختلف بروز میکند.
همین طور برای مردان،شما گفتی در اوایل ازدواج عروسی را به هم زدم،فکر نمی کنی شوهرت دچار سرخوردگی شده ،در اوایل ازدواج دو زوج نهال عشق را ابیاری میکنند تا به درختی تنومند تبدیل شود،تا ان درخت میوه دهد،ودر هنگام گرفتاری ها و ناملایمات ذخیره ای داشته باشند که از ان استفاده کنند در غیر این صورت یعنی اگر درختی نداشته باشند یا این درخت ضعیف و لاجون باشد پس باید تلاش کرد تسلیم نشد اگر در برابر محبتی که کرده ایم وبی محبتی دیدیم نا امید نشیم اگر هدیه وعشقی را نثار همسرخودکردیم چیزی در یافت نکردیم بیشتر تلاش کنیم و نگذاریم نا امیدی پیروز شود هر روز به خودمان بگوئیم:من انسان قوی ای هستم.برای عشقت تلاش کن حتما مزدت را می گیری.
خواهر عزیزم ،سعی کن خلات را با گفتگو وراز ونیاز با خداپر کنی به خدا پناه ببر حتما خدا به تو کمک میکند.از خدا کمک بگیر واز او بخواه کمکت کند .شوهرت را دوست داشته باش(بدون قیدو شرط)،او را درک کن او نیز به محبت نیاز دارد ،سا عاتی را قرار بده و از دید او به زندگیتان نگاه کن ،او در این ازدواج تقصیری ندارد او که تو را مجبور به این ازدواج نکرده است،اگر خدا به شما فرزندی داده ،خدا را شکر کن چون خدا تو را دوست داشته و فرزندی داده برای تداوم زندگیتان،از وجود فرزندت لذت ببر(سه ونیم سالگی سالهای شیرین یک فرزند است،اوج شیرین زبونیها(خصوصا دختر)فرزند است).از وجود فرزندت برای شاد کردن زندگییت استفاده کن وبرای اینده او دعا کن مطمئن باش خدا تو را دوست دارد وبه تو کمک خواهد کرد.
(پیروز وشاد باشی)








علاقه مندی ها (Bookmarks)