من راستشو بگممن اصلا به درامدزایی به شکل شما فکر نمیکنم یعنی به روستانشینی به شکل شغل نگاه نمیکنم. میگم میرم یه خونه بزرگ می خرم یه باغچه باغ که توش ویلا باشه! با چند تا مرغ و خروس و دو سه تا گاو و گوسفند! چند تا درخت باغچه سبزی و میوه! واقعیت امر اینه که ما عملا کار میکنیم که نیازهای خورد و خوراکمون رو برطرف کنیم. خب بخشیش با اینا برطرف میشه، برای بقیه اش هم حالا تا یه مختصری میشه کار کرد و امورات رو گذروند، یعنی کشاورزی و باغداری اون منطقه رو بررسی میکنم یا دامداری و پرورش ماهی و ... از یه چیز کم شروع میکنیم که ضرر توش نباشه، یا ضررش کم باشه، اگر خوشم اومد و سود داشت ادامه ش میدم. البته فقط در حدی که بشه باهاش خرج زندگی رو دراورد. والا. دیگه تو روستا که هزینه های شهری و یه سری چیزا رو نداریم که، واسه چی این همه حرص مال دنیا رو بخوریم
حرفای بالا فانتزی و شوخی بود! من مجردم عزیزم و یه برنامه هایی واسه زندگیم دارم که اگر نشد فانتزی بالا رو محقق میکنم.
اما در مورد شما از تو حرفای بالای من می تونید یه سری ایده بگیرید. من بهتون اطراف تهران رو توصیه میکنم. ما ادم های شهرنشین خیلی هم طاقت دوری از شهر رو نداریم. نمیشه هم ریسک کرد. بعدش شما چون متاهلی باید به بچه و بچه داری و مدرسه و اموزشم فکر کنی (هر چند که اگر به من باشه ، در راستای فانتزی قبلی، ترجیح میدم خودم به بچه م درس بدم تا وارد این سیستم آموزشی بشه) ، بهت توصیه میکنم که فعلا خوب تحقیق کنی. از کم شروع کنی. نری همین خونه تون رو طاق بزنی که فکر کنم همه سرمایه تون باشه و بعدش دستت بمونه تو حنا!
مثالش یکی از بستگانم حیاط خونه شون رو که 20 - 30 متر بیشترم نبود کرد سالن پرورش قارچ! الان دیگه لم کار، بازار کار و .... دستشون اومده و اگر بخوان گسترشش بدن کلی تجربه دارن.
در مورد طرح های زود بازده، خود اشتغالی و سرمایه گذاری کم و ... تحقیق کن کلی ایده میاد دستت. بعدش در مورد وام ها و بانک ها و .... تحقیق کن.
اگر واقعا مصمم باشی می تونی به نتیجه های خوب برسی.
بعدشم بیا به ما بگو که هم ذوقت رو کنیم و هم از تجربه هات استفاده کنیم.
![]()







من اصلا به درامدزایی به شکل شما فکر نمیکنم یعنی به روستانشینی به شکل شغل نگاه نمیکنم. میگم میرم یه خونه بزرگ می خرم یه باغچه باغ که توش ویلا باشه! با چند تا مرغ و خروس و دو سه تا گاو و گوسفند! چند تا درخت باغچه سبزی و میوه! واقعیت امر اینه که ما عملا کار میکنیم که نیازهای خورد و خوراکمون رو برطرف کنیم. خب بخشیش با اینا برطرف میشه، برای بقیه اش هم حالا تا یه مختصری میشه کار کرد و امورات رو گذروند، یعنی کشاورزی و باغداری اون منطقه رو بررسی میکنم یا دامداری و پرورش ماهی و ... از یه چیز کم شروع میکنیم که ضرر توش نباشه، یا ضررش کم باشه، اگر خوشم اومد و سود داشت ادامه ش میدم. البته فقط در حدی که بشه باهاش خرج زندگی رو دراورد. والا. دیگه تو روستا که هزینه های شهری و یه سری چیزا رو نداریم که، واسه چی این همه حرص مال دنیا رو بخوریم

علاقه مندی ها (Bookmarks)