سلام. راستش دنیای امروز دنیای تجملات و اجناس رنگارنگ و ... است و تا دلت بخواد تفاوت سطح طبقاتی وجود داره.
من نظر شخصی خودمو میگم. راستش برای من امکانات و ... دیگران چندان غبطه برانگیز نیست چون اساسا با هر نوع مقایسه مخالفم و همیشه به این نگاه میکنم که چی برای من خوبه. من چی میخوام. اینکه کسی به لحاظ اقتصادی بهتره و یا به لحاظ اجتماعی، خب تا حد توان و از راه درستش سعی کن شما هم خودت رو بالا ببری.
اما در کل دنیا خیلی وسوسه داره، من خودم از اینکه مدام به تیپ و ظاهر و کلاس و ... اهمیت بدم حس بدی دارم و فهم و شعور و سادگی برام مهمه یعنی دوست دارم در عین دارایی و ...ساده زندگی کنم و به داشتن هیچ چیزی ننازم و از نداشتن هیچ چیز ناراحت نشم و احساس حقارت نکنم.
متاسفانه در دنیای امروز قناعت کمرنگ شده. من تازه دارم میفهمم که ما آدما چقدر از اصل دور شدیم. ببخشید منظورم با صحبت شما نیست اما دارم میبینم که تیپ و ظاهر چقدر مهم تلقی میشه مردم دنبال ظواهر هستند و همدیگه رو براساس همین چیزا و کلاس اجتماعی و شغلی برآورد میکنن.
ولی باور کن که اینا فقط نقش یه نقاب رو بازی میکنه و من گاهی حس میکنم آدمهایی که خودشون رو با این قبیل چیزا معرفی میکنن، انگار که گم شدن و یادشون رفته برا چی اومدن به این دنیا. ارزش ها عوض شده. مدرک تحصیلی و لباس مارک دار و ماشین فلان و استفاده از الفاظ انگلیسی و ... شده ملاک کسب احترام و توجه.
بزرگان دینی ما هم به این موضوع اشاره داشته اند که بی نیازی در قناعت هست. این حرف به معنی گدا بودن و نداشتن رفاهیات نیست.
من فکر میکنم یه سری امکانات دنیای امروز روح ما رو به بازی گرفته که بهتره خیلی بهشون بها ندیم.
نمیدونم چقدر به موضوع شما مربوط بود. امید که مفید باشه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)