چطوری با جاریم کنار بیام؟

[مینا 66]

ممنونم از همدردیتان دوستان یکمی روحیه ام بهتر شد بخدا من از همه نظر از جاریم بهتره هم ظاهرم هم خانواده ام هم تحصیلاتم هم موقعیت شغلیم ولی نمیدونم چرا اعتماد به نفسم رو از دست دادم دیشب شده بودم عین آدمهای کر و لال هیچی نه میشنیدم نه میتونستم حرف بزنم خیلی از خودم بدم میاد احساس میکردم خیلی کوچیکم خیلی حس بدی داشتم هنوزم از خودم بدم میاد تو رو خدا کمکم کنید وقتی دیدمش چطوری رفتار کنم ؟

[مددجو]

ممنونم از همدردیتان دوستان یکمی روحیه ام بهتر شد بخدا من از همه نظر از جاریم بهتره هم ظاهرم هم خانواده ام هم تحصیلاتم هم موقعیت شغلیم ولی نمیدونم چرا اعتماد به نفسم رو از دست دادم دیشب شده بودم عین آدمهای کر و لال هیچی نه میشنیدم نه میتونستم حرف بزنم خیلی از خودم بدم میاد احساس میکردم خیلی کوچیکم خیلی حس بدی داشتم هنوزم از خودم بدم میاد تو رو خدا کمکم کنید وقتی دیدمش چطوری رفتار کنم ؟

سلام و درود
به نظرم مشکل شما با «شناخت درمانی» حل میشود. افکار شما خطاهایی دارد که بر مبنای همین خطاها نتیجه گیری میکنید. مثلا در مورد افراد پیشگویی میکنید یا ذهن آنها را میخوانید....

لطفا کتاب «از حال بد به حال خوب» نوشته ی «دیوید برنز» رو بخونید. اگر به تمرینها و روشهای این کتاب عمل کنید مطمئنا موفق خواهید شد.
در کنار این کتاب اگر از دوستان این سایت هم کمک بگیرید پیروزی شما بر احساساتان حتمی است.

بیشتر احساسات شما دارای خطای شناختی هستند. در زیر ، لیستی از خطاهای شناختی را فهرست کرده ام. هر وقت در مورد جاری تان ناراحت شدید ، خوب فکر کنید تا بفهمید احساستان کدامین خطا را دارد.

1. تفکر هیچ چیز یا همه چیز: همه چیز را سفید و در غیر این صورت سیاه میبینید. هر چیزی کمتر از کامل ، شکست بی چون و چرا است
2. تعمیم مبالغه آمیز: هر حادثه ی منفی را شکستی تمام عیار و تمام نشدنی تلقی می کنید. آن را با کلماتی چون «هرگز» و «همیشه» توصیف میکنید.
3. فیلتر ذهنی: تحت یک حادثه ی منفی همه ی واقعیت ها را تار میبینید. به جزئی از یک حادثه ی منفی توجه میکنید و بقیه را فراموش میکنید.
4. بی توجه به امر مثبت: با بی ارزش شمردن تجربه های مثبت ، اصرار به مهم نبودن آنها دارید.
5. ذهن خوانی: بدون بررسی کافی نتیجه میگیرید کسی در برخورد با شما واکنش منفی نشان می دهد
6. پیشگویی: پیش گویی میکنید اوضاع بر خلاف میل شما جریان خواهد گرفت
7. درشت نمایی: از یک سو در باره ی اهمیت مسائل و شدت اشتباهات خود مبالغه میکنید و از سوی دیگر تجربه های خوب و لذت بخش زندگی را کوچک می شمارید
8. استدلال حسی: فرض را بر این می گذارید که احساسات شما لزوما منعکس کننده ی واقعیت است. مثلا شما از سوار شدن در هواپیما وحشت دارید. بر مبنای این گزاره نتیجه میگیرید پرواز با هواپیما مطمئنا خطرناک است!
9. بایدها: انتظار دارید اوضاع مطابق میل شما پیش برود
10. برچسب زدن: شکل حاد تر تفکر هیچ چیز یا همه چیز است! به جای اینکه بگویید «اشتباه کردم!» به خود برچسب «بازنده می زنید»
11. شخصی سازی و سرزنش: خود را مسئول حادثه ای قلمداد میکنید که به هیچ وجه امکان کنترل آن را نداشته اید!