واقعا متاسف شدم نمیدونم چی بگم.شوهرت در حال حاضر هم یه فرشته ست که با وجود تمام اشتباهات دور از عقلت هنوزم دوستت داره ولی نمیتونه دلشو باهات صاف کنه چون نشدنیه.من تاپیک های قبلتونو نخوندم ولی از مواردی که تو همین تاپیک بهش اشاره شده متوجه شدم واقعا خییییلی نسنجیده رفتار کردین و همه جا تو محل پیش دوستان همسرتون تو هر محیطی فقط و فقط بفکر برطرف کردن هوسهای خودتون بودین.هوسهای شیطانی که حتی یه لحظه موقع ارتکابش به شوهرتون فکر نکردین.اصلا نمیتونم بفهمم چطور جلو همسرت تو مهمونی... واقعا روت شد؟ببخشید رکم.چرا توقع داری خانواده همسرت باهات خوب باشن؟منم جای اونا بودم همینکارو میکردم شماهم بودین همینکارو میکردین.شما واقعا اشتباه کردین میخواین اونا چی بهتون بگن؟حرفاشون تهمت نیست چون واقعا اتفاق افتاده و حقیقت اینه که شما در گذشته همونی بودین که الان دارن بهتون نسبت میدن.شما از هیچ فرصتی دریغ نکردین.زندگیتو خودت تباه کردی حالا نباید توقع داشته باشی درست شه چون هر اشتباهی قابل جبران نیست.شوهرتو خورد کردی خانواده شم همینطور.اگر کسی با پسر به این دسته گلی و این صبر و محبت من همچین رفتاری کنه مطمعنا منم رفتار خانواده شوهرتو دارم.قصدم به هیچ وجه تحقیر کردنتون نیستا خدایی نکرده نه به هیچ وجه اما فقط دارم واقعیتو میگم.اینا حرفای پیر زنا نیست که شوهرتون میگن اینا واقعیتاییه که خودش با چشمش دیده.یه مردو له کردی با کارت خانم واقعا توی خواب بودی؟منم خیلی سال پیش یه دوستی داشتم که دقیقا شبیه شما بود الان اصلا وضعیت خوبی نداره مجرده و هیچکس نمیتونه نظر مثبتی راجع بهش داشته باشه.میدونی شان یه زن یعنی چی؟ربطی به اسلام و ایران و خارجم نداره همه جای دنیا زن یه شانی داره که اولم خودش باشد شانشو حفظ کنه که شما نکردی.الانم خیلی راحت میگی میری روسیه؟آفرین منم جای شوهرت بودم اتیش میگرفتم که هرکاری خواستی کردی و الانم راحت میگی میرم روسیه؟چقدر زود بی وجدان نسبت به بچه ای که تو شکمته میگی میرم روسیه؟نمیبریشون؟پس چرا سنگ دنیا اومدنشو به سینه میزنی؟نه نسبت به خودت نه شوهرت نه بچه هات هیچ حس مسئولیتی نداری.اصلا وقتی شوهرت بچه رو نمیخواست چرا به خودت اجازه دادی دنیا بیاد؟سر بچه ای که هنوز نیومده با خواسته شوهرت مخالفت کردی.برا حرفش ارزشی قائل نشدی.بنظرم شوهرت طلاقت نمیده چون براش اینهمه توهین سنگینه و میخواد عذابت بده.بعد عقدم ازت جدا نشده چون وسوسه چهره ای که خودتون ازش تعریف کردین شده و اشتباه اولو ایشون کردن.پدرتونم بی تقصر نیستن حق نداشتن دختری رو که خودشون از گذشته و اینده ش خبر داشتن به قول خودتون از سر وا کنن.پسر مردم و خانواده ش چه گناهی کردن؟از خدا طلب بخشش کن از شوهرت همینطور حتی از خانواده ش.در حق همشون بد کردی.از بچه هات همینطور و در اخر از خودت که قدر جوونی و فرصت زندگیتو ندونستی.اینو بدون مرگ برای همه وجود داره این زندگی گذراست.در برابر خدا چه جوابی داری برای اینهمه بلا که سر خودت اوردی؟بنظرم شما هنوز اصلا پشیمون نشدی و اصلا و ابدا تلاشی نکردی برای جبران خیلی سخته برگردوندن و ترمیم اعتماد و قلب یه مرد اونم شوهر ادم نه دوست پسر.مشروب میخوری سیگار میکشی نقشه هم که کشیدی بچه تو ول کنی بری روسیه.نمیتونی چون مسئولیت داری نسبت به همشون.سوگند ازدواج یعنی چی؟یعنی از این لحظه به بعد در برابر همه چیز نسبت به همسرت و بچه ت مسئولی.اون موقع مجبورت کرده پدرت و عقل الانو نداشتی الان چی؟به خدا که به این نمیگن جبران گذشته اونم نه یکی نه دوتا ... اینهمه اشتباه.به خودت بیا دست بردار ازین همه سرسری گرفتن همه چی.شوهرتو خورد کردی الان منتظره خودتو براش خورد کنی و ازت یه نقطه امید ببینه همین.چرا نشونش نمیدی؟گریه کرده چون دوستت داره ولی ازت نا امید شده... دلم به حالش سوخت چرا قدرشو نمیدونی؟ایشالا مشکلت حل شه اما راهش فقط دست خودته و با ایشالا گفتنای ما هیچی درست نمیشه برگرد به مسیر درست زندگی تا دیر نشده که بعدا پشیمونی سودی نداره
علاقه مندی ها (Bookmarks)