من یک دخترم

[tabib]

چه دلت پره، مثل خودم
آفرین همین کار درسته، ولی پسرا هم نمیتونن از هر دختری خوششون اومد بی مقدمه برن بهش بگن! ممکنه طرف دوست پسر داشته باشه، ممکنه جنبه نداشته باشه یا بد برخورد کنه. ولی شما بهترین کارو انجام میدی چون بعضی همجنسای شما با وجود داشتن یه نفر باز زیادی گرم برخورد میکنن! که متاسفانه باعث امیدواری پسر میشه

اول سلام
دوم چه دختر خوبی هستی
سوم من توی خیابون دارم میرم یک دفعه عاشق ی خانومی میشم(عشق در یک نگاه)نمیتونم که برم بگم دوست دارم مسلما میخنده پس سعی میکنم خودمو بگیرم و طبق دوس داشتن اون پیش برم تا اونم از من خوشش بیاد
پس بهتر نیست اگر از کسی خوشتون میاد نرید دنبالش بلکه سعی کنید خیلیی سنگین و با وقار رفتار کنید تا اون سمت شما جذب بشه؟
زنده باشد

سلام
عزيز دلم لازم نيس وقتى يه نفر ب دلت نشست رفتارى انجام بدى ك توجهشو جلب كنى
اگه ميخواى ب قول خودت پيشگيرى كنى اعتماد ب نفستو ببر بالا و خودتو دوست داشته باش، صرف نظر از اينكه كسى خوشش بياد يا نياد

دقیقا مشکل همین جاست اگر فردی به دلم بشینه به هیچ عنوان نمیتونم بهش بگم که من ازتون خوشم اومده حتی غیر مستقیم.دلایلی هم برای این کارم دارم:

1-میخوام اگر قرار هست زندگیی رو تشکیل بدم با ابهت این زندگی رو تشکیل بدم نه با یه جورایی کوچیک شدن چون در هر صورت من به عنوان یک دختر تو همین جامعه برم به کسی ابراز علاقه کنم ناخوداگاه تو نظر اون مرد حس میکنم دیگه اون ابهت و غرور دخترونه و...رو نخواهم داشت(نمیدونم شاید اشتباه میکنم چون واقعا شناختی از جنس مذکر ندارم ما تازه تو دانشگاه اونم تو دوره ی حساس 18-19سالگی با پسر تو یک کلاس میشینم و میتونیم تو دانشگاه باهاشون ارتباط داشته باشیم و تا بتونیم بشناسیمشون.رفتارشونو تو جمع ها و ....مختلف ببینیم و بتونیم این جنس رو تجزیه تحلیل کنیم)

2-جواب رد شنیدن یک دختر از یک پسر در این حد بگم که واقعا خرد کننده س و ربطی به اعتماد بنفس و...نداره.اتفاقا ادمی با اعتماد به نفس بالا هستم.

3-اگر احتمالا من ابراز علاقه کردم و جواب مثبت و بود و این زندگی تشکیل شد با توجه به جامعه ای که توش بزرگ شدیم و اعتقاداتی که طرف مقابلم خواهد داشت تو زندگی شاید مواردی پیش بیاد که طرف مقابلم از ابراز علاقه ی من به عنوان نفر اول بخواد علیه من برای تخریب من یا انداختن تقصیرات به گردن منو....استفاده کنه و این خیلی بد هست.

ما دخترها وقتی از کسی خوشمون میاد ارتباطمون رو محترمانه باهاش حفظ میکنیم حتی زیادترش میکنیم مثلا زیاد با ایشون حرف میزنیم دوست داریم حرفامونو بهش بگیم چند حالت داره یا طرف مقابل اصلا اهمیتی برای این حرفا قائل نخواهد بود و یا چندین هفته اول اون هم پا به پای ما میاد ولی رفته رفته کمتر میشه و اینکه ما حرف میزنیم ولی جوابی نمیده یا اهمیتی نمیده ما رو خیلی خیلی خیلی دلسرد میکنه از اون فرد حتی اگر دلاییل قانع کننده که سرش شلوغه کار داره و....باشه.

میگن نباید تو حرف زدن یه حدی رو گذروند بله این برای کسایی که بی وقفه چند ساعت میتونن حرف بزنن صادقه ولی نه برای اوفراد کم حرف که شما رو انتخاب کرد تا حرفاشونو به شما بگن.پر حرفی برای حتی خود من واقعا شکنجه س نمیتونیم همچین فردی رو تحمل کنم ولی روزی به طور مثال فقط 3-4 پیام واقعا زیاد هست؟!میگن مرد ها خسته میشن براشون ثابت میشه که اره دل شما پیش ایشون گیره یا شما نظری به ایشون داری و ایشون احساس غرور میکنه و اوایل اگر زیاد تحویلتون میگرفت الان چون ثابت شده بهش نظری دارید دیگه تلاشی نمیکنه.این یعنی چی چرا نباید توجه کنه؟مگر اینجا هدف از ازدواج ارامش نیست؟زن دنبال اسایش و اینکه حرفاشو بتونه راحت برای کسی که شنونده ی خوبی هست بزنه نیست.

تو جامعه ما اینجور جا افتاده که دیگه وقتی مردی میبینه دختری بهش علاقه ای داره با اینکه خودش هم به اون دختر نظر داره چون یه جورایی ثابت میشه دختر هم بهش نظر داره دیگه دست از تلاش برمیداره در حالی که دختر انتظار داره مرد مشتاق تر بشه با ابراز علاقه ش به پسر فکر میکنه تلاش اون بیشتر میشه ولی برعکس بدتر ناز میکنه.همینه که مردهای این مملکت بد عادت شدن و دخترا تو این ماجرا نقش اصلی رو داشتن که حقشون هست الان عواقبش رو بچشن.

هیچ وقت برای جلب توجه کسی حاضر نیستم اینی که هستم و ازش خیلی راضی هستم رو عوض کنم درسته شاید اون فرد به دلم نشسته ولی من هم میخوام ایشون من رو همینطوری که هستم بپسندن نه اینکه بخوام برای جلب نظرشون خودم رو بر اساس خواسته های ایشون عوض کنم.بیام نقشه بکشم از زیر زبونش یه حرفایی رو بکشم بیرون و خودمو براساس اون سلیقه و خواسته ی ایشون عوض کنم.نه به هیچ عنوان من از این به دل نشستن ها حاضرم راحت بگذرم چون نمیخوام از خودم بگذرم چون بالاخره تو این دنیا کسی به دلم خواهد نشست که منو همینطور که هستم بپسنده

درسته من که بین دخترها هستم شاهد این رفتار هم بودم که با چندین نفر باشن تا همه شو داشته باشن و بتونن یکیشو انتخاب کنن(واقعا این کار هم وقت هم حوصله ی فوق العاده ای میخواد یه فول تایم که هدفش از زندگی پیدا کردن شوهر باشه) یا احتمال داره دختری دوست پسر داشته باشه درسته ولی داشتن تمام اینارو تو یه دختر از اخلاق و رفتار و صحبت کردن و نوع حرف زدن و وقتی که میذاره ارزشی که به ادم میده میشه تشخیص داد و اینکه جنبه داشته باشه یا نه با دیدن اخلاق و رفتار و فرهنگ و طرز فکرش میشه به این نتیجه رسید که جنبه داره یا نه ولی متاسفانه بعضی مردها حتی اگر ببینن دختری نه دوست پسر داره و نه چیزی جنبه هم داره ولی دختر رو با رفتار و کاراشون گیج نگه دارن خیلی ازار دهنده س.نه میگن بله نه میگن خیر.
یک مرد کمکم میکنه بهم توجه داره ولی اصلا نمیشه تشخیص داد چی میخواد و رک هم که نمیشه پرسید هدف از این رفتارا چیه حتی اگر به دل من هم نشسته باشه

دلیل اینکه مرد ها گله میکنن زن ها رو نمیشه شناخت و زن ها گله میکنن که نمیشه مرد هارو شناخت نظر من بر این هست که این حرف که قانون و کتاب کلیی برای شناخت مرد ها و یا زن ها وجود داشته باشه یک جک خیلی خنده داره .چرا؟چون اون وقت باید 7میلیار کتاب نوشته بشه هر کتاب مخصوص یک نفر چون هیچ کس مثل هم نیست نمیتونیم بگیم چون من این زن رو شناختم پس تمام زن های دنیارو میتونیم پیش بینی کنم و بشناسم.