سلام خانم یاسمن .دوست عزیزم من هم مشکل شمارو تا حدودی تو زندگی سابقم داشتم همسر سابق من هم مثل همسر شما میخواست منو ببره شهر خودشون که از تهران خیلی دور بود و یه شهر کوچیک و بدون امکانات بود در صورتی که تو دوران عقد قول داده بود تهران باشیم و من اصلا به همین شرط باهاش ازدواج کرده بود ولی بعد از ازدواج با دخالتهای خانوادش زیر قولش زده بود و من به خاطر این موضوع و مشکلات دیگه هم که داشتم طلاق گرفتم غیابی ازش شاید اوایل یه خورده ترس داشتم از جدا شدن و مثل شما احساسی شدم که بعد از طلاق میخوام جیکار کنم ولی الان خیلی خوشحالم که جدا شدم چون واقعا تو اون شرایط نمیتونستم زندگی کنم الان هم با یه آقایی که خیلی محترمه و قابل مقایسه به همسر سابقم نیست همسایمون هستش عقد کردم .
حالا میخوام اینو بهت بگم عزیزم اگر میتونی اونجا با این شرایط باهاش زندگی کنی برو اگر هم نمیتونی از هیچی نترس ادما باید بین بد و بدتر بد رو انتخاب کنن خدا بزرگه عزیزم مطمین باش تو بدترین شرایط هم بندهاشو تنها نمیذاره خودتو قوی کن به خدا توکل کن بعد تصمیمتو بگیر .من میدونم تفاوت فرهنگی چیه چون با تمام وجودم درکش کردم چیزیه که نمیتونی عوضش کنی اون تو اون شرایط بزرگ شده .