انصراف از تحصیل

[Pooh]

سلام.
من اصلا ادامه تحصیل جز هدفهام نبود.
ولی وقتی میشی یه دختر 28 ساله که ازدواج نکرده و کار درست و حسابی هم نداره و کارش نیمه وقته و یه چیزیه که اصلا ربطی به رشتش نداره و البته اون کار رو یه زیر دیپلم هم میتونست انجام بده، و غر زدن های خانواده و خودت که میبینی نمیدونی با وقتت چیکار کنی, به سرم زد کنکور بدم. البته پارسال یه مدت علاقمند به مباحث درسیم شده بودم و مقاله های زبان اصلی میخوندم. البته بیشتر به زبان علاقه داشتم تا خود مباحثی که میخوندم.البته در کل مباحث هم جالب بودن برام.
ولی واقعا بحث دانشگاه, کلاس, امتحان, نمره,.... حالمو به هم میزنه.

قبول دارم. یه مدته حالم شدید بده. یه جور اعتیاد به خودآزاری شدید. یه نفرت از خودددددددددمممم.

ولی این حال توی سالهای اخیر داره روز به روز شدیدتر میشه.

میذارم این ترم بگدره. ببینم نتیجه آخرش چی میشه. اگه خوب نشده بود انصراف میدم.

فکر میکنم برای من همون شغل نیمه وقت با حقوق 500 بهتر بود. شاید من واقعا توان درس و کار بهتر ندارم.
ولی یه مشکلی هم هست. نمیدونم به خانوادم و حتی به همکارام چی بگم؟ همه فکر میکنن من میخوام تا کجاهااا برم.