سلام یاس عزیز،
شما بی جهت داری به این موضوع گیر می دی. هیچ نیازی نیست تماس بگیری و بگی نظرت منفیه. اگه اون فرد تماس گرفت و پیشنهادش قابل تامل بود، بهش فکر می کنی (توصیه من اینه که عجولانه تصمیم نگیر و در صورتیکه جا داره، اجازه بده اون فرد از طریق خونوادش اقدام کنه، و با همفکری خونوادت در موردش تصمیم بگیر). اگر هم جایی برای فکر کردن نداره، خب همون موقع جواب منفی می دی.
در مورد سوء تفاهم، مهم اینه که شما تلاش کردی رفتارت توام با متانت باشه. و تلاش کردی خطاهایی که احتمال می دادی قبلا در رفتارت بوده رو جبران کنی. حالا ممکنه رفتار قبلیت واقعا اشتباه بوده باشه، ممکنه قبلا عادی بود و به اشتباه فکر کردی رفتارت اشتباه بوده، ممکنه در تصحیح رفتارت موفق بوده باشی، ممکنه اینبار از این ور بوم افتاده باشی، و خیلی "ممکنه" های دیگه...
شاید ما هیچوقت نتونیم به صورت قطعی بگیم دیگران (که مجموعه ای از انسان های متفاوت با جهان بینی های مختلف هست) در موردمون چه فکری می کنند. مهم اینه که خودمون در مورد رفتارمون و درست بودنش فکر کنیم و سعی کنیم درست باشیم.
بنابراین شما یه آفرین دارید، بخاطر توجهی که به رفتارتون دارید. نه یه تذکر، بخاطر وسواسی که نسبت به تفکر دیگران دارید.
- - - Updated - - -
بنابراین شما یه آفرین دارید، بخاطر توجهی که به رفتارتون دارید. و یه تذکر، بخاطر وسواسی که نسبت به تفکر دیگران دارید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)