مرسی از همه ی دوستان عزیز که زحمت کشیدم و برای تاپیک بنده وقت گداشتن
yasamin عزیزم من تو سن شما جز به درس به چیز دیگه ای فکر نمیکردم ولی الان که به 30 رسیدم دیگه وضعیت فرق داره و باید فکر کنم.انقد از راههای معنوی استفاده کردم که دیگه خسته شدم و حتی دعا هم نمیکنم.
mersedece عزیزم
من فوق لیسانس دارم ... شاغل نیستم...
بینهایت سر به زیر و مودبم و در مقایسه با هم کلاسیام در دانشگاه احترام بنده پیش آقایون همیشه بیشتر بوده و بسیار مودبانه با من رفتار میشد...
در ظاهر خیلی مغرورم ولی به هرکی سلام میدم با لبخند توام با متانت سلام احوالپرسی میکنم حتی دختر خانم ها هم احساس میکنند من خیلی مغرورم ولی بعد از برقراری ارتباط و پیدا کردن شناخت دیدگاهشون عوض میشه....به نظرم در اجتماع خجالتی هستم و در کل دوران تحصیلم با هیچ آقایی بیشتر از سلام و احوالپرسی حرفی نزدم.اینم اضافه کنم که برای سلام دادن به آقایون هم خودم پیش قدم نمیشدم...
در جمع حالا خانمانه یا مختلط بنده تقریبا ساکت هستم و بسیار از این موضوع رنج میبرم
و اما ظاهرم
همه بهم میگن که دختر خوشکلی هستم ولی قدم کوتاهه و 90% اعتماد بنفس پایین من ناشی از کوتاهی قدم است تا جاییکه دوسندارم مهمونی هم برم..150 هستم.و اینم اضافه کنم که ظاهرم به جای 30 سال نهایتا 25 سال نشون میده
شیک پوش و در عین حال مودبانه پوشم.
تو شهر زندگی میکنم.یه شهر تقریبا کوچک. رفت و آمد کم داریم.ولی در بین همونام کلی آقای خوب منو دیدن ولی .....
دوسدارم وارد جمع بشم و حرف بزنمو ابراز نظر کنم ولی نمیتونم.حتی هنگام حرف زدن با استادام هم کم می آوردم.
برادر زادم بهم میگفت چرا همه خواستگار دارن جز توخیلی خیلی بهم توهین میشه
najva عزیزم خود ازدواج زیاد برام مهم نیست ولی دلیل اینکه پسندیده نمیشم بینهایت برام مهمه و میخوام بدونم شکلم چیه که حلش کنم.رو اعتماد بنفسم کار کنم؟؟چه جوری؟وقتی میبینم دختری که به زشت ترین دختر دانشگاه معروفه کلی خواستگار داره ولی من حتی یه پیشنهاد ندارم ، اعتماد بنفسی میمونه برام؟؟؟وقتی میبینم دخترایی که کل پرونده اخلاقی داشتن ولی الان همشون خوشبختن ولی من مودب اینه زندگیم..... اعتماد بنفسش میمونه برام؟؟؟
elham , roz مرسی از راهنمایی و همدردی شما دوستان گلم









علاقه مندی ها (Bookmarks)