من تو چه مرحله ای هستم ؟ خودم تشخیص نمیدم

[صبا_2009]

گل آرا جان همه این حس ها، حتی بی فروغی چشمات طبیعی هست.
تو مثل یه فرمانده جنگ هستی که از میدون رزم اومدی، درسته که پیروز اون میدان بودی، (بخاطر وجدان آسوده ت و بخاطر همه فداکاری هایی که کردی) اما عزیزم زمان لازم هست تا جسم و روح خسته و زخم خورده ات التیام پیدا کنه.
یه برش خیلی کوچیک یا یه خراش که رو بند انگشتمون می افته چند روز طول میکشه تا خوب بشه. حالا جسم و روح تو که خراش هاش عمیق تر بوده، پس به زمان بیشتری نیاز داره. نگران نباش هم زیبایی ت برمیگرده، هم فروغ چشمات.
به پسرت هم به چشم معجره و نشانه خدا فکر کن. قطعا سخته که با نبودنش کنار بیایی ولی بدون هنوز هورمون های مادرانه بدنت سطحشون بالاست، کم کم که این هورمون ها فروکش کرد، بهتر میتونی با نبود اون کوچولو کنار بیایی و منطقی با موضوع برخورد کنی.