به همسرم شک می کنم.

[خوتلون]

ببین سحر جان ما توی زندگی خیلی وقتها مجبوریم کاری رو بکنیم که خوشمون نمیاد.

شما الان اعصابت بهم ریخته اس چون شک داری. اگه واقعیت رو بدونی اعصابت آروم میشه. پس دلیلی نداره که وقتی داری دنبال واقعیت میگردی اعصابت بیشتر خورد بشه.

من حس شما رو میفهمم. میدونم همسرت رو خیلی دوست داری. میدونم نگرانی از اینکه به یه واقعیت تلخ برسی. ولی بدون تحمل یک واقعیت تلخ آسون تر از تردید هست.

بهت توصیه میکنم خانواده ات رو مقابل خودت نبین، در کنار خودت ببین. من نمیدونم پدر شما چجوریه ولی پدر من کاملا منطقیه. تو میتونی به پدرت بگی فقط به همسرت شک داری و تا زمانی که به یقین نرسی همسرت رو ترک نمیکنی. بهش بگو شک های تو به دوری راه برمیگرده. اینجوری اونم میدونه شما دقیقا چه کمکی ازش میخوای.

به هر حال تصمیم با خودته ولی به حرفام فکر کن و زمان رو بیش از این هدر نده.