چطور قدرت بازدارندگی خودم رو بالا ببرم؟

[mahasty]

سلام.
خانم افسونگر میخواستم تاپیکی با همین موضوع بزنم اما نمیدونستم چطوری توضیح بدم. امیدوارم اجازه بدید من هم از راهنمایی های دوستان به شما استفاده کنم.
جالبه منم زیاد به جسم خودم اهمیت نمیدم و البته تحمل دردم هم خیلی بالاست. یعنی باید به شرایطی برسم که دیگه انرژی نداشته باشم و به زور ببرنم بیمارستان. اتفاقا الانم دندونم درد میکنه و برام مهم نیست. تازه خود درمانی هم نمیکنم. میزنم به بیخیالی.
من اینو نشونه قدرت خودم می‌دونستم اما دوست مشاوری میگفتن علتش اینه که برای بدنت(خودت) ارزش قائل نیستی که ریشه در کودکی داره.
حس میکنم ذهنم و افکارم بی نظمه و نیاز دارم طبقه بندیش کنم اما مدام از زیر بارش شونه خالی میکنم. برخلاف شما اراده قوی ندارم فقط کمی لجباز و اهل رقابتم.
اتفاقا منم دارم برای یه آزمون دکتری آماده میشم. شاید بتونیم با هم یه کانتکتی داشته باشیم و به همدیگه انگیزه بدیم. اگه موافقید جواب بدید.

من رشتم هنر هستش. شما جز کدوم زیر گروه هستید؟
چقدر تا الان خوندید؟
زبان انگلیسیتون چطوره؟
هدفتون کدوم دانشگاهه؟

[افسونگر]

سلام بر شما
خیلی ممنونم از اینکه با خطاب کردن دکتر هدفم را در ذهنم پر رنگ تر می کنید.,
از بند برنامه ریزی ۴ ساله خیلی استفاده کردم..حقیقتش هیچ وقت اعتقادی برای برنامه هاب بلند مدت نداشتم چون همیشه احساس می کنم که اتفاقاتی در زندگی خواهند افتاد که می تونه مسیر ذهن رو عوض کنه پس برنامه ریزی کارایی نداره.اما با نگاه به گذشته می بینم که تمام این پیش بینی ها!!غلطه و زندگی روتین خودشو داشته و داره....-هر چند جدیدا اتفاقات تو ذهنم رو ناگوار و بد تصور می کنم!-
در مورد مسیولیتم نمیتونم بیان کنم ببخشید...که دلیلش دادن پالسهای آماریه
بالاخره هم به دلیل درد وحشناک دندان مجبور شدم وقت بگیرم....بوی سیر رو اصلا دوست ندارم!
دارم سعی میکنم با نماز اول وقت و دعاها توفیقاتی که وجود داره کسب کنم و تا حدودی حس های خوبی که داشتم برگردونم.ٔ...و از این آشفتگی خودمو نجات بدم...
شماهم بهتره بعد ۱۵ سال به پزشک مراجعه کنید....الان جوانید بعدش ممکنه دیر بشه و حسرتشو بخورید!!
ازتون مجددا تشکر میکنم .امروز شدیدا احساس کردم افسردم یا خسته.اصلا نمیدونم دلیل این خستگی مفرط چی میتونه باشه.امروز یک مهمانخیلی شوخ و با انرژی داشتم.قبلا خودم هم به هر جمعی وارد میشدم همینطور بودم اما احساس کردم چقدر ناتوان و خستم.ذهنم کشش نداشت حتی تیکه های شوخی رو درک کنمچه برسه خودم شوخی کنم.. در جواب سوالاش مات و مبهوت بودم.یه جورایی منو در مقابل خودم نشوند و فهمیدم چقدر خسته ام و بی انرژی.خیلی منو به فکر برد.درسته تو اینمدت خیلی اضطرابو استرس تحمل کردم..خیلی اتفاقات ناگوار و به سختی ازش رد شدم اما نمی خوام انقدر انرژی از دست بدم و این بشه جز خلق و خو...خیلی از دست خودم ناراحتم...نمیدونم چه کنم بشم مثل سابق.
موفق باشید.
مهستی عزیز اینجا خونه خودتونه شما هم اگر تاپیک بزنید خوشحال میشم.چون هدف اینه که بیشتر به هم کمک کنیم
در مورد زبان دکترا من زبانم خیلی افتصاحه! لغتها رو نمی تونم خوب حفظ کنم و همیشه پایین ترین نمرم زبان بوده اما قواعدو خوب یاد میگیرم.
هیچ چی نخوندم اما از همین امروز شروع کردم..
رشتم هنر نیست ولی تفاوت چندانی از لحاظ زمانی برای خوندن فکر نمیکنم وجود داشته باشه.هدفم دانشگاه دولتیه تهران,خیلی خوشحال میشم با هم در ارتباط باشیم.
به نظر من اول تمام منابع رو تهیه کنید و بعدش با خیال آسوده برنامه ریزی کنید..اینطوری آشفتگی ذهنتون خیلی کم میشه.