همسرم كتكم زد.... حمايتم نكرد... كتكم زد

[کمال]

ي دو روز اول من به همسرم مي گفتم كه رفتاراي مادرش چه جوريه و البته خودشم مي ديد و باهام هم دلي و همدردي مي كرد اما وقتي ازش خواستم يه واكنشي نشون بده و حمايتي كنه ، گفت خودت بايد مسايلت رو با مامانم حل كني....

روز هم با يه لحن تند سعي كرد من رو با مامانش راجع به اينكه چرا گفتن عروس قبليشون رو دوست دارن رو در رو كنه و البته اين كار رو كرد و منم با مادرش بحث كردم اما بحث رو بردم به سمت اينكه چرا از پسرشون حمايت نكردن، چرا حاضر نيستن بيان به دادگاه و شهادت بدن كه پسرشون توان مالي پرداخت ٢٠٠١ سكه رو نداره....)

از اون روز به بعد كه بحث كرديم رفتاراي مادر همسرم بدتر شد و همسرم هم به دليل فشارهاي عصبي كه از اي پرونده بهش وارد مي شد رفتاراي عصبي داشت تا اينكه....
تا اينكه روز آخر اقامتمون تووي كرمان من داشتم بيرون از اتاقي كه هميشه بودم با مهربوني با همسرم صبحت مي كردم كه يهو مادرش اومد داد و بداد كه چرا حالا كه من بيرون از اتاقم كولر روشنه، وقتي كه رفت من صحبتم رو با همسرم ادامه دادم، كه همسرم گفت خوب راست مي گه ديگه كولر روشنه برو تووي اتاق.... منم گفتم مي شه من رو ببري هتل؟ گفت نه! گفتم اگه نمي بري خودم برم، گفت بري مسووليت عواقبش با خودته برو تووي اتاق...

منم گفتم باشه حداقل تو شعور داشته باش اومده بودم بيرون بابت صبحونه كه برام آورده بردي ازت تشكر كنم و خم شدم كه صورتش رو ببوسم، يهو هولم داد كه بي شعور تويي... حق نداري به مامانم توهين كني... هولم داد و افتادم روي زمين، گفتم رضا هولم دادي؟! گفت اره برو گمشو هرجا مي خواي بري اينجا مزاحم اينايي.... منم بعد از ١٦ روزصبرم لبريز شد و داد زدم حالا كه زدي قشنگ منو بزن و وايستادم جلوش.... اونم شروع كرد به كتك زدم من

.... البته واقعا ديگه هيچ پولي نداره و حدود نيم ميليارد هم به اشخاص مختلف بدهكاره...

ا

ببین چه تنشی ایجاد کردی !!!

همسرت بهت میگفته مشکلاتت را با مادرم خودت حل کن ولی اهمیت ندادی
خیلی بی سیاستی ازش خواستی تو دعوای شما و مادرش طرف تورا بگیره و رو در روی مادرش وایسه !!!!!
اگه این کار را بکنه پدر و خواهر و برادرش هم دشمن شما میشن میگن دختره امد و رضا را پر کرد مادرمون را ناراحت کرد وقلبش درد گرفت و....این بود جواب خوبی های مادرمون این بود جواب میزبانی اش و...

شما رفته بودی برا پرونده های شوهرت و اگه برا کار شوهرت نبود همین قدر هم هم اونجا نمیرفتی (می خوام بگم بعد عمری تورت خورده به خونه مادر شوهر )
ولی شما بجای اینکه این چن روز که اونجا هستی خودت را تو دل اونا جا کنی خودت را عزیز کنی بحث لج و لج بازی راه انداختی اونم با اون روحیه وحال خراب شوهرت

باید تو ااون روزایی که حال روحی شوهرت خوب نبود ارامش را بهش هدیه میکردی با رفتارت و برخوردهای مناسب خاطرات خوبی از خودت بجا می گذاشتی

همین که شوهرت به حرفات در مورد مادرش گوش میداده و طرف مادرش را نمی گرفته باید سجده شکر به جا می اوردی ولی شما با این قانع نشده و پا را از گلیم منطق و احترام بیرون گذاشتی و خواستی در مقابل مادرش طرف تو را بگیره شوهرت خسته و ناراحت از کارای همسر قبلی اش و مادرش خسته از مهمونی که احترام
نمی ذاره اونوقت مادر و فرزند را روبروی هم قرار دادی و اعصاب همه و خودت را خردتر کردی

در نهایت مادرش امده یه حرف منطقی را با لحن بد گفته شما که خانم وکیلی و تحصیل کرده ای به نظرم خیلی خیلی ناجور بحث گرفتی !!!!
اونم تو روز اخر اقامت !!!!!!!!
بابا چند ساعت تحمل می کردی دختر بچه 12 -13سال که نیستی خانم و تحصیل کرده ای تو اجتماع بودی تو شهر بزرگ زندگی کردی

شوهرت هم حرف منطقی زده میگه کولر را لازم نداری خاموش کن اون وقت ببین چه بحثی گرفتی و چه الم شنگه ای را انداختی !!!!

نمی شد همونجا با یه لبخند بگی وای مامان راست میگی حواسم نبود ببخشید الان میرم خاموش می کنم

اون حرفت هم که گفتی تو شعور داشته باش خیلی حرف بدی بود خیلی زشت بود

تو صفحه اول یه جمله اشاره کردم که حتما متوجه شدی ولی نخواستم با اون حال خرابت بیشترچیزی بگم چون حدس میزدم که اثری نداره

الان که دیدم واقع شوهرت را دوست داری و میخوای باهاش زندگی کنی خواستم این موارد را تذکر بدم و باید تو رفتارها و برخورد با شوهرت وخانواده اش واقعا تجدید نظر کنی به خط قرمز هاشون احترام بزاری و خودت کاری کنی که تنش به وجود نیاد


برای یه زندگی شیرین لازم نیست بری پیش بند اشپزخونه ببندی و دستکش بپوشی و سه روز بسابی و بشوری و بپزی تا زندگیت شیرین شود
شیرین شدن زندگی به این هست که لبخند بزنی و شاد باشی فقط از زاویه دید خودت نگاه نکنی گاهی هم خودت را جای طرفت بزاری و درک کنی اون چه احساسی داره
شوهرت واقعا حق داره از زن زده بشه و نخواد دیگه به زندگی مشترک با هیچ زنی فکر کنه خودت را بزار جاش
ببین چه تجربه هایی از خانمها داره
با کارات و رفتارت دیدش را عوض کن و نشون بده که می خوای زندگی کنی
ظاهرا هم شوهرت مرد خوبیه برای شما و مشکل عمده ای با هم ندارید امیدوارم زودنر روی ارامش را ببینید

ببین اگه شرایط طوری هست که باید خونه را تحویل بدید
به نظر من بهتره این دو ماه که تا تولدش مانده بری خونه مامانت وسایل خونه هم نبر بزار خودش یه فکری بکنه واحساس مسولت داشته باشه و شما هم زیر بار مسولیت اجاره ورهن نری
برا تولدش هم دو سه روزه برو یه اتاق تو هتل بگیر و تولد بگیر
وتازه اونجا باشی که چی ؟ منت کشی کنی ؟(نمی خوای بهش فرصت بدی که دلش برات تنگ بشه و اس بده بیاد دنبالت این لذت را از خودت و اون دریغ نکن)
یا بری زیر بار مسولیت خونه گرفتن و مادری کردن براش که بچه می خواد درس بخونه؟


تاره شما مگه تهران پرونده نداری که با این سرعت می خوای جمع کنی و بری ؟