سلام دوست عزيز. بنظر من خيلى منطقى و آروم بايد باهاش صحبت کنى ببينى دليل اصلى مخالفتش چيه. شايد از مسئوليتا و سختياش مى ترسه که تايه حدى طبيعيه. شايدم بخاطر مسائل ماليه. درهرحال علتشو کشف کن و سعى کن نگرانيشو برطرف کنى. اگرهم ميخواد تا يک سال ديگه صبر کنى خب صبرکن. اگر نتونستى نگرانيشو برطرف کنى از بزرگترهايى که اون قبولشون داره کمک بخواه مثل مادر و پدرش. ياهم باهاش برو پيش مشاور. ولى بهش اطمينان بده که وجود بچه تو زندگى باعث آرامش و محبت ميشه و نه تنها جلو هيچ پيشرفتى رو نميگيره بلکه انرژى و انگيزت رو بيشتر مى کنه.