میخواهم با اراده روی تصمیم برای جدایی بایستم. کمکم کنید

[شیدا.]

آقای کاوه

1- رفتارهای شما برای یک مرد بیش از حد احساساتی و دور از اقتدار هست (شاید به نظر من)
موضوع مربا هنوز برام حل نشده می دونم منظورتون چی بوده، اما عملی که برای رسیدن به اون منظور انجام دادید از نظر من نه برای یک مرد و نه برای یک زن پسندیده نیست. مثال می زنم. وقتی می دونی طرفت داره خیانت می کنه، خودت را سبک نکن و ایمیلهاش را بخون. هدف و مشکل مشخصه، اما باز کردن ایمیل یک نفر دیگه، به اون منظور کار چیپی هست. یا مثلا گوش وایسی تلفنش را بشنوی یا ... یه حدی از غرور و کلاس که لازمه شما در مقابل خانمتون ندارید. وقتی موضوع مشخصه کند و کاو اضافی شما را سبک می کنه.

2- می گید خانمم مظلومه و اگه ببینیدش باورتون نمی شه و ...
من هیچ نشانه ای از مظلومیت و انفعال و ... در همسر شما ندیدم. چه الان و چه از روز اول ازدواجتون. حتی مهریه کم ایشون. بالاخره شرایط شما را می دونسته، قبلا با شما دوست بوده و اگر اون مهریه را قبول کرده، برای این بوده که هیچ مانعی برای ازدواجتون نباشه. می خواسته دوستی را به ازدواج برسونه.

3- برنامه اش از اول جدایی نبوده. اما به تدریج احساس کرده می تونه زندگی بهتری داشته باشه. پس به این گزینه هم فکر کرده.
الان هم اگر حس کنه زندگی با شما براش بهتر از زندگی با دیگری خواهد بود، برمی گرده.

4- مساله به نام زدن خونه که مطرح کردید چیزی را به اونصورت عوض نمی کنه. به هر حال کل اموال شما روی هم گذاشته می شه و مجدد نصف می شه.

5- در ادامه مورد یک
گفتید خانمم اومده بود وسایلش را ببره عین خیالش نبود. بعد می رید رستوران می شینید فیلم هندی بازی می کنید و گریه می کنید!
مردی که می شینه تو رستوران گریه می کنه ؟!! من از فیملهای بالیوود هم بدم می آد چه برسه به واقعیتش.
شما چرا اینقدر گریه می کنید. ابهت مرد به سکوتشه. به اخمشه. به جدیتشه. گریه هاتون را بذارید وقتی تنها هستید.

6- این قانون یکسال جدایی برای همین هست که شما خودتون و تصمیمتون را ارزیابی کنید.
لطفا ازش درست استفاده کنید و اینقدر درگیر رستوران و اشک و آه نشید.
زودتر ازش فاصله بگیرید. (ارتباط مجازی و حقیقی و فامیلی و ... را قطع کن تا نبودن همدیگه را واقعا حس کنید)
کاملا تنهاش بذارید.
هم فرصت می کنید خودتون را ارزیابی کنید و خوب و بدهاتون را بسنجید
هم ایشون با این فاصله بهتر می تونه احساساتش را بسنجه و تصمیم بگیره.

از تصمیم هات باهاش حرف نزن. نگو تصمیم گرفتم دیگه برم و ارتباطم را قطع کنم و برو فکرهات را بکن و ...
بی سروصدا بکش کنار. بذار فکر کنه چی شد. فکر کردن براش لازمه. لقمه را آماده نذار توی دهنش!

غیز از این سایت از جای دیگه مطلب می خونید؟
مشاوره می رید؟
خانمت و دوست و آشناها را ول کن. دنبال کمک حرفه ای باش.
یه کم هم قیافه بگیر براشون لطفا