سلام
شرایط محیط تربیتیتون خیلی سخت بوده و رنجی که کشیدین برای من قابل درکه؛ با این حال آدم قوی ای هستین که تونستین در چنین وضعیتی خودتونو از افرادی مثل اون استاد ترم آخرتون محافظت کنید، همین طور به پایان رسوندن درستون علی رغم سنگ های زیادی که بر سر راهتون بوده. از همین دو مورد عزت و پشتکار شما رو میشه فهمید.
به هر حال زندگی هر کسی و شرایطش متفاوت از بقیه است. زندگی رو مثل یک بازی بدونید که هر مرحله اش یه سری چالش داره و باید این چالش ها رو پشت سر گذاشت تا بازی تموم بشه؛ اما آخر سر چیزی که باید باقی بمونه لذت از زندگیه چون فقط یه بازیه، نباید زیاد جدی گرفتش.
سعی کنید اهداف مختلفی در زندگی برای خودتون متصور باشید. تک قطبی بودن بهتون آسیب می زنه، یعنی در کنار درس سعی کنید مهارتای دیگه ای هم یاد بگیرید. یه معلم داشتم ایشون میگفت همیشه یه هنری داشته باشید که اگه یه روز بیکار و بدبخت شدین بتونید ازش پول در بیارید بعد خودش نقاشی از چهره رو مثال میزد کنار خیابون!
حالا از لحاظ روانی هم شما خودتونو وابسته فقط به تحصیل نکنید؛ علائق مختلفتونو مشخص کنید و براش برنامه ریزی کنید. مطمئنم به جز درس خوندن کلاسیک در دانشگاه هدفهای جذاب دیگه ایم دارید، اگه دوست دارید ازونا برامون بگین.
بهتره که از مراجعه حضوری به روانشناس یا دست کم انجمن آزاد همین جا هم استفاده کنید، یکم احتیاج به خودشناسی دارید، تا ان شاء الله یه زندگی پر نشاط و پویا تری رو داشته باشید و به آرامشی که حقتونه برسید.
من دیوانه چو زلف تو رها میکردم / هیچ لایقترم از حلقه زنجیر نبود
علاقه مندی ها (Bookmarks)