کسایی که تجربه ی جدایی دارن کمکم کنن چطوری تونستید با شرایط جدید کنار بیاین؟میخوام به ارامش برسم

[شیدا.]

رفتار همسرت نشون می ده نمی خواد جدا بشه
فقط دلش می خواد شما بگی چشم و اونم تمامش کنه
از اونطرف هم نمی دونه با خانواده اش چیکار کنه.

متاسفانه هر دوتون افتادین سر لج. کاش یه بزرگتری واسطه بشه کمکتون کنه.

یه کم زندگی با مردی که اینقدر سخت گیره روی حرفهاش و کوتاه نمی آد سخته
مخصوصا که گویا پدر و مادر مدبری هم نداره و به جای کمک به حل مساله اونام لجبازی می کنند و خط و نشون می کشند.

اما اگه بری توی زندگیت و قلق همسرت دستت بیاد، با سیاست و تدبیر زنانه می تونی زندگی خوبی داشته باشی.

مردهای زبون باز و کلک و خیانت کار و ... خیلی زودتر مشکلات این چنینی را حل می کنند و با زبون خامت می کنن. وقتی می ری سر زندگی از دستشون روزی صدبار توبه می کنی.

همسرت اهل این کلکها نیست. زندگی باهاش راحت تره تا مردی که راحت گولت می زنه.
من از حرفهای خودت و چیزایی که گفتی، برداشت و حس بدی نسبت به همسرت ندارم. به نظر نمی رسه آدم بدذاتی باشه.

هر آدمی یه ایرادهایی داره. یه ویژگیهای منفی شخصیتی داره. بعضی اخلاقها تحملشون واقعا سخته.
با هر کس ازدواج کنی یه بدیهایی خواهد داشت.
بشین بدیهای همسرت را بنویس و خوب بهشون فکر کن. ببین واقعا غیرقابل تحمله؟ با این فرض که مرد بعدی هم قرار نیست 100 درصد کامل باشه.

خوبی شما اینه که هیجانی نیستی. به نظر می رسه آرومی و اهل داد و بیداد نیستی. این می تونه کمک کنه هردوتون راحت تر ببخشید و برگردید.

انگار خانواده های هر دوتون دارن موضوع را سرسری می گیرن. اگه یه کم هر دو خانواده عاقلانه تر عمل می کردن اینطور نمی شد.

چرا عقدت را ثبت نکردی؟
اونا بدقولی کردن برای ثبت؟ خودتون ساده گرفتین و اصرار نکردید؟

پدر و مادرت جوونن و کم تجربه؟ تو فامیل نزدیک عقد و ازدواج نداشتید؟
یه کم ازدواج و طلاقت را انگار سرسری گرفتن و زیادی اعتماد کردن.
خودت جدی تر باش. بیشتر فکر کن.

شرطهای همسرت اصلا شرطهای سختی نیست.
اون داره لج می کنه. جدی نمی گه. همون جاهایی که بهش زخم زدی افتاده رو لج.
سر خونه، دعوا با خانواده ات و ...
الانم می گه خونه نمی گیرم، دیدن خانواده ات هم نمی آم.

پیغام پسغام هم نفرست براشون. طلاق می گیرم. مهریه می گیرم. بیچاره ات می کنم و ...
کسی هم پیغام آورد جواب نده.