موندن بر سر دوراهی ...تحصیل یا کار

[مصباح الهدی]

سلام نازی جان
راستش قصد پست نوشتن دیگه نداشتم. اما عنوان تاپیکت من را به سمت خودش جذب کرد.
خیلی خوشحالم که حال زندگیت خوبه. امیدوارم حالتون را خوب نگه دارید. که این مهمتره!

به نظر من که همسر با فهم و شعوری داری...
ببین اینکه می گی اختلاف تحصیلات یه وقت مساله نشه این برای وقتیه که طرف مقابل نسبت به مساله تحصیل بیگانه باشه و دوست نداشته باشه... یعنی سیستم فکریش با علم مطابقت نداشته باشه... اینجا بله اختلاف تحصیلات مهمه. چون مرد اگر از این تیپ آدم ها باشه نمی تونه یه ذره هم بفهمه که تو مثلا چون این رشته را دوست داری ادامه می دی. فکر می کنه می خوای تو سرش بزنی...
یا هی تو قلبش حس می کنه خانومش ازش سرتره... یا تو دلش بگه اه اینا چیه تو داری می خونی؟
این برای مردیه که ذاتا برای تحصیل ارزش قائل نیست. خودش هم مثلا زوری یه جا قبول شده و یا بدون علاقه رفته دانشگاه...(حتی اگر دکترا داشته باشه!!!) اینجا بله...

ولی یه کسی هست مثل همسر شما این قدر آقا و با فهم و شعور دیگه شرایطش پیش نیومده ادامه تحصیل بده. نه که از ادامه تحصیل بدش بیاد بلکه شرایطش نبوده یا پشتش باد خورده حداقل متضاد با این امر نیست...
و این قدر هم همسر خوبیه که دوست داره خانومش به علاقش برسه و حمایتش کنه! اینجا اصلا و ابدا مهم نیست... حتی یه ذره! اگر مهم باشه اشکال شخصیتی یا دیدگاه خود فرد هست...
این آقایون را نباید با هم تو یه گروه گذاشت...

من دوستی دارم دانشجوی دکترا! همسرش دیپلم...
همسرش واقعا خودش مشتاق درس و حتی تو انتخابش حساس که من می خوام خانمم تحصیل کرده باشه و مادر بچه هام اهل علم و مطالعه باشه اما خودش این قدر درگیر کار شد که دیگه ادامه نداده بود ولی می خوام بگم سیستم فکریش مخالف با سیستم فکری دوستم نبود و حتی خودش هم بسیار آدم باهوشی بود و هوش اجتماعی خوبی داشت و تو کارش موفق!
خلاصه این دوستم تو دوران فوق لیسانس با همسرش ازدواج می کنه! همسرش می گه نباید پشتت باد بخوره همین امسال دکترا قبول شو... فکر کن خود دوستم مثلا میگه حالا نه بعدا... ولی همسرش کلی حمایتش می کنه میگه این رشته ات را این قدر دوست داری چرا الکی می اندازی عقب...

با حمایت روحی همین همسرش دکترا الان قبول شده. من ازدواج نکردم ولی فکر این" همسر نداشته ام "نگذاشته هنوز دکترا قبول بشم(تقصیر خودم)... همش هم تو گیر و دار یه کار افتادم و سیستم فکری بعضی آقایون ایرانی... ولی این دوستم ازدواج کرده و یه ضرب دکترا قبول شده و همسرش هم کلی خوشحال شده! از من هم جلو زده!
هیچ مشکلی هم ندارند! حرف هم را هم به خوبی می فهمند.چون سیستم فکریشون مثل همه...

می دونی منظورم چیه؟
دارم می گم بلد بودن دو تا قانون فیزیک شیمی زیست باعث نمیشه دو نفر درکشون متفاوت بشه! و با هم اختلاف داشته باشند! چون اون چیزی که ذاتا درک و شعور میاره این ها نیست. بلکه اون چیزی که باعث میشه دو نفر سر اختلاف مدرک اختلاف درک پیدا کنند اختلاف سیستم فکری (به خصوص ذهن مرد که چقدر بسته یا باز باشه) هست نه خود مدرک...

من می تونم بگم همسر شما از اون همسرهاییست که درکش خودش ذاتا بالاست و اینجا اصلا عزت نفسش خدشه دار نمیشه و اگر دوست داری درس بخونی راحت درست را بخون!
اما اگر یه وقت شما اشتباهی فکر کردی با خوندن دو سال بیشتر ازش بیشتر می فهمی اینجا خودت داری اشتباه می کنی و تقصیر خودت هست. خودتم می دونی که دو سال هیچ فرقی تو شخصیتت اون جوری نمی ذاره و تا حالا شخصیتت شکل گرفته. مگر اینکه خدای نکرده رو غرور و تکبر آدم تاثیر بذاره که بله اگر متکبر بشی و قدر همسرت را ندونی که با حمایت اونه که داری درس می خونی خودت با دست خودت زندگیت را الکی الکی هدر می دی.خودت می تونی همسرت را حساس کنی ، تحقیر کنی! یا اینکه قدردانش باشی و بگی من با حمایت تو تونستم به اینجا برسم و قدر تو را خیلی می دونم و بهش غرور و عزت نفس بدی...

ببین من خودم تصمیمم داشت عوض می شد و نمی خواستم ادامه تحصیل بدم. به خاطر سیستم فکری "بعضی" آقایون ایرانی که از یه جایی زود بسته میشه. ولی الان خودم را رها کردم. می خوام خودم باشم... و به شخصه اگر همسرم تحصیلاتش پایین تر باشه ولی سیستم فکریش در تضاد با من نباشه و روحیاتش با من بخوره به هیچ وجه برام مهم نخواهد بود .این قدر هم خودم را می شناسم که تکبر نکنم و اگر همسرم بهم کمک کنه قدر دانش باشم و نمک نخورم و نمکدون بشکنم. بگم حالا که من با کمک تو ادامه دادم پس من از تو بالاترم... بلکه من چنین همسر حمایتگر و با فهم و شعوری را عاشقانه دوست خواهم داشت و برام با این رفتارهایش بی نهایت ارزشمند میشه...

این ها نظر شخصی من در مورد اختلاف تحصیلی بود. ولی تو پست بعدم در مورد اشتغالت یه چند تا نکته دارم.