زندگیم سرد و بی روحه ولی سعی میکنم همسرم رو به زندگی برگردنم

[عاشق خانواده]

سلام دوستان طاعاتتون قبول
مطمینم همسرم منو شناخته
صد در صد اصلا پیام نداد.

از همه ممنونم

بعد از چند وقت امروز باهاش حرف زدم
گفت تو همش دنبال اینی که ببینی من چی میخوام برو خودت باش به خودت برس به خونه برس به بچه ها برس

البته به زور حرف زدا
همش چشماش بسته بود به زور من ازش خواستم باهام حرف بزنه

خواستم یه جلسه بیاد مشاوره گفت نمیام گفتم مشاورم گفته شما افسردگی گرفتی همسرت بیاد شاید نکاتی از شما بگه که خودت نگفتی وگرنه باید بری پیش روانپزشک و دارو استفاده کنی

گفت دارو مصرف کن

در بی سیاستی من و زرنگی همسرم اصلا شک نکنید
در مورد جوراب باید بهتون بگم همیشه اینطور نیس
یه بار مشاورم قضیه یکی از مراجعین رو گفت و من اصلا از ذهنم نمیره

گفت که از شوهر خانمی که برا مشاوره پیشش میرفته وخواسته بیاد آقا گفته چطور توقع دارین من تو خونه ای میرم که تا میرسم جوراب رو از پام در میارن شربت میارن بهترین جای خونه می‌ نشونند و این خونه زن صیغه آیش بوده و همسرش نمیدونست
گفت چطور توقع دارین من اینجا رو به خونه خودم ترجیح ندم

و این تو گوشه ذهنم مونده و اصلا از ذهنم پاک نمیشه

در کل مشاورم میگه که باید یه ذره برا همسرت مادری کنی نمیدونم درسته یا نه

ولی شوهرم راست میگه با همه فرق داره و من خیلی بی سیاستم

کاش کتابی فیلمی در مورد سیاست‌هایی زندگی درست بود و مثالهایی واقعی داشت تا من میفهمیدم. با اینگونه باشید اینگونه نباشید من نتونستم همسرمو جذب کنم


ولی کاش اشتباه کنم خیلی دوست دارم دوباره بهم پیام بده خیلی خوب بود

گیسوی عزیر من تاپیکی رو که گفتین پیگیر بودم

[نارجیس]

سلام عزیزم. من پیگیر قضیه ات بودم و همیشه دنبال فرصتی بودم تا برات بتویسم.
نمیدونم تاپیک منو خوندی یا نه... ولی از نظر اینکه من و شما شدیدا رو رفتارهای شوهرمون جساسیم باید بگم شباهت داریم.

البته من این رورها با کارهایی که انحام دادم باید بگم خیلی وضعم بهتر شده. الان تا حدودی زیادی میدونم باید چیکار کنی تا حواب بگیری. فقط یادت نره . حتما اگر کارهایی که میگم شروع کردی به انحام دادنش بهم بگو عکس العمل شوهرت چطور بوده. هزچند تو این راهکار من باید خیلی صبور باشی چون ممکنه خیلی زود حواب نده.

حرفی که شوهرت زده را کااااااااملا جدی بگیر.. برو خووووت باااااش.

مخصوصا الان که با شوهرت آشتی کردی.. از همین امروز شروع کن...

1. اول از همه باید تمام افکار منفی را از ذهنت (برای مدتی) بیرون کنی...فکر کن هیچ مشکلی با شوهرت نداری... از هرگونه انتقاد نسبت به اون کاااااااااااااملا خودداری کن....

2. وفتی شوهرت میاد خونه قبلش تا میتونی به خودت بررررس ولی بهش توجه نکن. مهرررربون باش ولی زیاد باهاش حرف نزن... خودتو شاد نشون بده طوری که هیچ اتفاقی نیفتاده... بذاار این سوال برای شوهرت پیش بیاد که چرا تو اینقدر خوشحال و شادی... حتمااااا خودتو به چیزی مشغول کن..... یادت نره اصلا منظورم این نیست که باهاش قهر باشی یا کم محلی کنی. ... نه... بایدددد مهریون و خوشگل باشی و خودتو به چیزی مشغول کنی...

3- اگر خواستی باهاش حرفی بزنی اصلااااا به هیچ وجه در مورد روابطتتون جرفی نزن.... مثلا یه جوک تعریف کنو تا میتونی بخند... یا اینکه در مورد یه مسئله یا اتفاقات روزمره باهاش حرف بزن..... یادت نره زیاد بهش نگاه نکن. ... طوری وانمود کن که فکر کنه تو به چیزهای دیگری غیر از اون فکر میکنی.... اگر هم چیزی پرسید بگو من همیشه اینطورم....
عزیزم بایدددد برای شوهرت معما گونه باشی..... تمام تلاشتو بکن تا ذهن شوهرت پر از سوال بشه.... اگر سوالی پرسید خیلی واضح جواب نده یه طوری بپیچونش ..... مردهااا زن هایی را دوست دارند که برایشان معما گونه باشد...

اگر در مورد چیزی نظرتو پرسید بگو هرطور خودت راحتی... کلا سعی کن از این جمله زیاد استفاده کنی: "هر طور خودت میدونی عزیزم"
در مورد علاقه ات به اون فعلا حرفی نزن ... ازش تعریف نکن فقط مهربوووون باش.....خودتو شااااد نشون بده....

4- باید صبوررررر باشی عزیزم... خیلی صبور... هرجا دیدی داری کم میاری یه صلوات بفرست و به کارت ادامه بده... خدا کمکت میکنه.... احتمالش زیاده که تو تا روزهای اول اصلا عکس العمل خوبی نبینی ولی مطمئن باش اگر اینهایی که گفتم رو برای یه مدت خووووب انجام بدی به نتیجه میرسی.

من منتظر م ببینم چیکار میکنی (هرچند میتونی هیچ کدوم از اینهایی را که گفتم انجام ندی ) من فقط به عنوان کسی که تا حدی تجربه داشته بهت میگم.... به احتماااااااااااااااااااال خیلی زیاد نتیجه مگیزی.

منتطر جوابت هستم عزیزم.