همسفران بخوانند.

مصرف کننده مواد مخدر با نا آگاهی خود نسبت به مصرف مواد مخدر و اطلاعات نادرستی که از گوشه و کنار دریافت کرده برای رسیدن به وضعیتی بهتر ویا سرخوشی بیشترو نیزبه گمان خام خود کسب انرژی برای فعالیت و کار بیشتر رو به مصرف مواد مخدر برده وبا مصرف گاهی گداری خود آنچنان آسیبی به فونداسیون وجودی خود وارد کرده که لحظه به لحظه بیشتر به سوی نابودی پیش میرود بدون اینکه خود بداند چه می کند.درست مثل ساختمانی که در ظاهر سلامت است ولی از داخل پوسیده باشد.چطور می شود از دیواری سست و ساختمانی پوسیده توقع امنیت و آسایش داشت؟همسفر می خواهد به مسافرش تکیه کند ولی مسافر همان دیواری است که سست است و توان ندارد.همسفر باید بداند و می آموزد آسایش بدون زحمت بدست نمی آید و اگر هم باشد رحمت ندارد. برای تکیه کردن اول باید بیاموزیم که تکیه گاه باشیم.اگر میخواهیم آسوده و فارغ از مشکلات باشیم باید دستی بالابزنیم ودیوار را بازسازی کنیم .اگر خواهان آسایش و خانواده ای گرم و صمیمی وحضوری لذت بخش هستیم باید برای آن متحمل زحماتی هم بشویم.

چون عقاب هميشه در اوج باشيد . . .