عزیزم.بگذار یه چیز رو رک بهت بگم.من الان یک ماهه عروسی کردم.با عشقم نه.اما با کسی که الان عاشقش شدم!!
ببین من 5 ساااال هر روووز شب و روز با یک پسری به قصد ازدواج با همبودیم.پنج سااااال.روزی نبود که پیش هم نباشیم تازه قبل و بعدش هم ساعتها تماس تلفنی!!!سنم هم کم نبودا.از بیست تا بیست و پنج سالگی!یعنییییی در این حد.ولی خب قسمت هم نشدیم
اما عزیزم
واکنش شکست عشقی مثل واکنش سوگ بستگانه.در این حد.یعنی فکر میکنی دنیا رو سرت خراب شد.واااای الان میمیری ...میخوای بمیری!!!من که خودم انقدر گریه کردم بعد از جدا شدن از اون پسر که بعضی وقتها دست و پاهام لمس میشد میترسیدم ام اس نگرفته باشم!!!!!اما بهت بگم.این واکنش فقط دو ماهه.نهاااایت تا 6 ماهه اگر بیشتر از این بود پس تشخیص شما میره به سمت افسردگی و کلا تشخیص میشه یه چیز دیگه!!
قلبا بهت میگم مطمینننن باش این واکنش الانت طبیعی و البته موقته
و باز هم مطمین باش در مرحله بعد که انشالله قصد ازدواج و اینا داشته باشه این تجربتو زبون در هم گرفتنتو همه اینا باعث میشه که اتفاقا انتخاب پخته،خوووب،و پایداری داشته باشی به امید خدا.پس این چند ماه اول از دست دادن ایشون طبیعیه و بدون اینکه کار خاصی یا اقدامی انجام بدی واسه اون دختر بدون این حالتت موقته .این حرف علمیه هاااا.موفق باشی
علاقه مندی ها (Bookmarks)