هم تالاری عزیزم، از تو آموختم...

[مصباح الهدی]

سلام
من یه مدتیه خیلی کم میام همدردی.خیلی هم حواسم به همه کار برها نبوده .
ولی اخیرا متوجه شدم افراد جدیدی به اینجا پیوستند که واقعا لحنشون خیلی خوب و عالیه.
نمی دونم یه مدتی شده بود گاهی لحن بچه ها تند می شد. همش حس می کردم باید یکی باشه... وای الان تو اون تاپیک چی میشه... برم یه پست آرامش بخش بذارم :)
اما الان می بینم افرادی به این مجموعه پیوستند که تو تاپیکهای مختلف شرکت می کنند و حضور پستشون باعث میشه روند تاپیک آرام آرام پیش بره و مراجعی که با ناراحتی رجوع کرده ناراحتیش ابتدا فروکش کنه و بتونه مشکلش را بیان کنه.
و واقعا من از این دوستان و حضورشون و اینکه حواسشون به حال بچه ها هست و صرفا نمی خوان یه نظر بذارن بی نهایت متشکرم...
من می خوام اینجا از آقای باغبان و همین طور از اعجاز عشق عزیز به خاطر اینکه حس می کنم همیشه حواسشون به حال بچه ها هست و تو تاپیکهایی که احیانا تنش ایجاد میشه (یا قابلیت تنش داره) را با مهارت خوبشون و لحن زیبا و لطیفشون شرکت می کنند و حس مسئولیت دارند تشکر کنم.

و بگم بسیار خوشحالم که به جمع ما پیوستید و ان شاالله ما هم یاد بگیریم دل کسی را نشکنیم و حواسمون مثل شما به حال هم باشه.
لازم به ذکر هست که تمام بچه های همدردی گلند و صد در صد از هم چیزهای زیادی آموختیم اما الان این خصیصه به ذهنم آمد و یاد گرفتم.