کاش هیچوقت متولد نمیشدم-محکوم به زندگی

[lalejam]

آنقدر دلم گرفته و درسیاهچال تنهایی نامفهوم خودم غرقم که باور میکنی با خوندن مطالب تو کمی در جای تو قرار میگیرم و احساس خوشبختی می کنم..
الان نمیدونم چطور جلوی اشکهام رو بگیرم و ادامه بدم. ولی تو اونطور مسیر زندگیت رو انتخاب کردی و رفتی و اشتباه منو نکردی و به اینجا رسیدی که اگر من هم اینقدر زرنگی نکرده بودم و به خیال خودم اول درد صعب العلاج تنهاییم رو چاره نکرده بودم لا اقل قدر تو تنها می بودم و اقلا خودم کنارم بود. و تو چه میدونی که وقتی هیچ چاره ای به ذهنت نمیرسه حتی اینهایی که تو فکر میکنی چقدر درد داره تنهایی . تو فکر میکنی هنوز چیزی ممکنه همین حوالی وجود داشته باشه که حالت رو عوض کنه اما من همه جا رو خوب گشتم دیدم ای وای این خودمم که جا گذاشته شدم اگه داشتمش قدرش رو می دونستم و دیگه تنهاش نمیذاشتم.
عزیزم من همونم ، همون زنی که تو از همسر اون مرد تعریف می کنی ، همون پرنسس به ظاهر در زیر سراب باران لطف و حمایت بی دریغ که تو می بینی ولی من هر چه که هستم و شدم سرخی اون سیلی از سر درد در تکاپوی جستن خودم بوده برای رهایی از درد فوق تصور تنهایی در کنار مردی به قول تو وهمه متفاوت با همه و دارای اخلاق و عواطف خوش با همه و...بی کم و کاست همون که تعریف می کنی ...آه... فکر میکردم یکیه . حالا خیالم راحت تر شد . بیشتر فهمیدم که خودم را باید پیدا کنم اونه که یکیه برای خودم. دلم از این همه تظاهر ماهرانه از اینهمه اقیانوس های به عمق انگشتانه ای که سراب من شدند و به سمتشون شتافتم گرفته . ای کاش لااقل رد پایم را نمی بردند و راه برگشت برای همیشه محو نبود . اما چاره نیست باید از نو اینجا روی این شنهایی که هر لحظه موجی برای ویران کردن ساخته هایم در راه است بی بن وجودم که جا گذاشتم خانه ای بسازم و تا جان دارم بعنوان همه دستاوردی که بودنم را ثابت می کند و زنده نگهم میدارد حفاظتش کنم ولی هنوز نمیدانم آیا تاب تحمل یک چند آسایش مرا دارد تا کمی در آن قرار گیرم به دیوارش تکیه کنم خستگیم رو نه رفع کنم که التیام بدم . نه ای خدا هنوز که نه ...چه تلاش بی پایان و چه دور تمام نشدنی ای .. شاید جایی از کارم خطابوده و تاوان گناهی باشد که نمی دانم... نه می دانم قدر خودم را ندانستم.. .طلب از گمشدگان لب دریا...خدایا منو ببخش ...برام دعا کنین... که تو یه راه بیفتم مستقیم و سریع منتهی به هدف آفرینشم همش رشد باشه و بالندگی و از پیله در اومدن و پریدن به هوایی که بشه در اون نفس کشید و زنده شد...