با سلام
آقای تنهایی متأسفانه شما اساسی به راهنماییها توجه ندارید
اگر یادتون باشه همون اول در مورد این ازدواجتون من هشدار دادم ... شما طوری رفتار کردید که این زن عزت نفسش را زیر پا گذاشت .... البته ضعف عزت نفس را داشته تا حدی ... وقتی خودش اومد به خانواده شما التماس کرد برای بدست آوردن شما ... شما شاید اینها را یک پوئن می دانستی ... ساپورت شدنهای مهرطلبانه از سوی ایشان را حسن دیدی اما اینها اشکال بوده و شما توجه نکردی در واقع خوشت اومد که میخوادت ، ساپورتت میکنه ( بی آنکه بدانید مهرطلبی هست) هم رویه اتون در رابطه باهاش در دوره شناخت ،رویه ای تحقیر آمیز بوده ....
پذیرفتن اینکه خونه را به نام شمابزند اشتباه بوده چون روحیه خانم شما برای داشتن شما به گونه ای سلطه جویانه هست به روش مهر بی تناسب که نقش ولایتی شما را اساسی خدشه میزند و نکته مهم اینه که شما اینها را تقویت می کنید و دامن میزنید( مهرطلبی ، یعنی مهریکه پشتش توقع هست در حالیکه درست و سالم مهرورزی هست یعنی مهری که بدون توقع و صادقانه باشه ) .... مثلاً با چنین روحیه ای که ایشون دارد پذیرش اینکه خونه اش را به نامتون بزند و .... اشتباه بوده اما دلتون گویی غنج هم رفته و اینگونه به مهرطلبی ایشون که طبیعی ترین پیامدش همین توقعات و غر زدن ها و منت گذاشتن هاست دامن زده اید .... مرد باشید اما مرد بودنتان به این نیست که تندی کنید و تهدید کنید و یا منفعل باشید ... مرد بودن شما به اینه که حیطه مسئولیت خود را بشناسید و بر آن قاطع باشید و در رابطه با همسرتان زمینه های مهر بی تناسب را ایجاد نکنید و اجازه ندهید و رفتارهای تحقیر آمیزتان را ترک کیند ... شما نیاز دارید فقط خودتون شخصاً حضوراً به مشاور مراجعه کنید و ابتدا ضعفهای خود را برطرف کنید .
برای یک زن مرد بودن مردش و مسئول بودنش و ولایت داشتنش وقوی بودنش ایجاد امنیت می کند همسر شما در رابطه با شما احساس امنیت عاطفی و حمایتی نمی کند و ...
یک نمونه از رفتار جرأتمندانه و قاطع در عین حال همراه با مهربانی و ... را به شما نشان می دهم و شما سعی کنید به دقت توجه کنید و اجرایی کنید :
یک هفته فرزندتان را به منزل نزد خودتان بیاورید ، سعی کنید در این یک هفته چند روزش را خودتون مرخصی بگیرید در منزل باشید ... اگر رفتار ناشایستی از پسرتون سر زد به او گوشزد کنید که این رفتار را نمی پذیرید و قاطع باشید و احترام به همسرتان را عملا به او یاد بدهید و از او طلب کنید و بگذارید همسرتان شاهد این رفتارتان باشد .... هرجا همسرتان غر زد و بد گویی توجه نکنید اما احترام او را داشته باشید و در خلوت بهش تأکید کنید که با این رفتارها نه دست از پسرتون می کشید و نه اجازه می دهید زندگیتان میدان غرغر و جنجال باشد و بهتره در این رویه تجدید نظر کند در غیر اینصورت ممکن هست زندگیتون از هم بپاشد و حتماً تأکید کنید لازم هست با هم نزد مشاور بروید .
تعهدش بر پذیرش پسرتان را یاد آوری و تأکید کنید
در مقابل منت گذاریها هم بگویید من اشتباه کردم پذیرفتم خونه به نام من باشه و .... حتماً اقدام کنید و خونه را به نام خودش بزنید و بعدش هم محل زندگی را به خونه خودتون نقل مکان دهید و لطفاً کمی سختی دوری راه تا محل کار را تحمل کنید تا مرد باشید و اگر ایشون مخالفت کرد و بخاطر محل و .... بهانه آورد بگویید من فعلاً این وسعم هست تا بعدا که بتوانم بفروشم و جای بهترو نزدیک محل کار خونه بخرم و قصدم هم برای اینکه در خونه ای که واقعاً متعلق به خودم هست باشم جدی هست و شما هم خونه را اجاره بده و اقساط 20 میلیون را بده و اگر ایشون ابراز عذرخواهی از رفتارش داشت و اصرار که خونه به نامتون باشه عذر خواهی را با تواضع بپذیرید اما به نام شما ماندن خونه را نپذیرید اما اگر اصرار داشت که نقل مکان نکنید به این شرط بپذیرید که همون پرداخت اقساط به عنوان اجازه بها محاسبه بشه و اگر هم بیشتر میشه پرداختی بهش داشته باشید و رسید دریافت کنید .... در خصوص وسایل خونه هم طبیعی هست که زن اگر چه وظیفه نداره اما جهیزیه ای با میل و برای راحتی خودش با خود به خانه همسر میبرد اگر زنی ظرفیتش این بود که بخواهد منت بگذارد و اینجوری رفتار کنه بهتر هست که مرد قاطع باشد .... مثلاً شما بگو به مرور پول این وسایل را بهت پرداخت می کنم و رسید هم میگیرم که پول اثاثیه بوده .....
در عین این بیانات و قاطعیت ... از محبت به او دریغ نورزید و اگر اعتراض به رفتارتان داشت بگویید این درست ترین کار هست .... من مرد هستم و باید زندگی را اداره کنم و غرورم بهم اجازه نمیده که همسرم این نقش را داشته باشه و زیر بار منت باشم و مرتب هم بشنوم و رفتارهای ناشایست به این خاطر ببینم و ....بگو برای ما این بهتر هست و باز هم ازش قدردانی کنید ، محبت کنید و بگید اینها به این معنی نیست که ارزش تو نزد من کم شده ، تو را دوست دارم و وجودت توی زندگیم برام ارزشمند هست اما وظایف خودم هم برام مهم هست و من باید تو را تأمین کنم نه تو مرا ، و بعضی رفتارهای تو را هم نمیتوانم بپذیرم و آسیب زا هست و .... اگر نهایتاً بعضی رفتارهای آسیب زای تو ( که نمونه هاش را بدور از تحقیر و کاملاً عاطفی ذکر کنید ) به کمک هم یا مشاور حل نشه مجبورم علیرغم میلم و علیرغم علاقه ای که بهت دارم قید این زندگی را بزنم .....
مطمئن باشید همین خود هم تلنگری به همسرشماست هم اینکه نیاز او هست ... این قاطعیت و این مسئولیت پذیریتان شما را مردی قوی نشان می دهد که او را آرام می کند که ارزشش را داشته که بخواهدتان و بجای ماندن در احساس حقارت بخاطر اینکه عملاً او خواستگار شما بوده احساس افتخار می کند و احساس امنیت خاطر هم می کند.
از محبت و احترام به او و پرهیز از کلام و بیانات تحقیر آمیز که بارها در میان کلامتان و ذکر ماجراها دیده ام در کنار قاطعیت و جرأت ورزی و منفعل نبودن و قدرتمندی و ولایت داشتن کوتاهی نکنید
سعی کنید در حل مشکلاتتان خلاق باشید و ابتکار عمل دستتان باشد این خود ،قوی بودن شما را به نمایش می گذارد
موفق باشید
علاقه مندی ها (Bookmarks)