اینکه شما استقلال داری خوبه...ولی استقلال داشتنت نباید طوری باشه ک اقا حس کنه دیگه نیازی بهش نداری!!!وابستگی مال داشته باش به اقا،گاهی ازش پول بگییرررر...اینکه شما میگی من سرمایش رو جور میکنم(واسه مغازه یا هر چیز دیگری)خب این واسه ی اقا خوشایند نیس،بکو منم یکم پس انداز دارم کمکت میکنم بعدا باز بهم پس میدی،حتما بکو ک بعدا وقتی داشتی بهم پس میدیزنونگی رو شما خودت بهتر بلدی فقط خودت رو باور داشته باش،واسه خودت ارزش قایل شو،به خودت زیاد برس البته به لحاظ مرتب و تمیز بودن نه تیپ جلف...حرف هایی بهش بزن ک به هیچکس نگفتی بزار بهت اعتماد کنه،هر چیزی رو هم بهش نگو...
از همه مهمتر کارایی رو انجام بده ک بدونه توذهنته،به یادشی و بهش فکر میکنی،این حس روبهش القا کن ک اوتکیه گاهته،بهش دلگرمی...وقتی کنارشی از چیزی نمیترسی،نگران چیزی نیستی،وقتی کنارشی این حس رو اری ک هیچ مشکلی نداری،همه مشکلات برات قابل حل هستن...اونوقت میبینی چجور وابسته ات میشه و بیش از پیش دوستت خواهد داشت.
البته من خودم مجردم و این نظرشخصیمه...
امیدوارم نظراتم برات مثمرثمر واقع شه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)