سلام خواهر محترم
عامیانه صحبت میکنم تا حس شرایط برابر رو بتونم انتقال بدم.
بنده هم جوانی هستم با شرایط مشابه شما. به اقتضای سنم، با خانم های اطراف محیط کارم که ایده آل های ظاهری من رو دارند توجه کردم. یا پای صحبت همکاران مذکر دیگه ام از برخورد خانم های همکارم در مواجهه با همکاران مرد، زیاد می شنوم.
من آدمی هستم که تو محل کارم بسیار خشک هستم و فقط تو قسمت خودمون کلی میگم و می خندم.
خوده من تو نگاه اول متوجه حضور تعداد کثیری خانم در محل کارم شدم. در کسری از ثانیه نا خودآگاه بدون اینکه بهشون خیره بشم بواسطه پست سازمانی و ظواهرشون به تعداد انگشتان یک دست رسیدن. و به مرور زمان با برخورد هایی که ازشون دیدم کلا جای خودشون رو از ذهن من پاک کردند.
حالا اون رفتار ها چی بوده؟ رفتار های صمیمانه و شوخی های معمولی و یا خنده های بلند با همکار مرد دیگه. یا اینکه وقتی دیدم اسم اون خانم سر زبون همه مردا هست. یا فیسبوکی داره که خیلی بیش از حد اجتماعیه.
شخصی برام باقی باید می موند که سنگین باشه و یه حصار مجازی دور خودش کشیده باشه و جز مسایل کاری با چیز دیگه ای کار نداشته باشه. ولی بعضی ها اصلا مسایل کاری رو هم بهش شک می کنند ( البته حق هم دارند) و ارتباط بی ادبانه ای با یه همکار مرد و علی الخصوص مجرد می گیرند.
رفتار من طوری بوده که همکاران خانم من به یکی از خانم های قسمت من پیام داده این پسره چقدر خشکه، لااقل یه بخند، که همکار قسمتم گفته بهشون سیاستشه اتفاقا آدمه بسیار شوخی هست.
حالا فکر می کنم اون آقا به شما فکر میکنه، چون دیدم اشخاصی رو که تو یه سازمان می خواستند نظر یه خانمی رو جویا بشند نسبت به خودشون، مثلا تو اعیاد و مناسبت ها پیام های گروهی فرستادن و با دیدن فید بک اون خانم با هاش وارد رابطه شدند.








علاقه مندی ها (Bookmarks)