خواستگاریه نمایشی

[بیچاره با]

مشکل دار بودن اون آقا خیلی واضحه. اما اگر با یه آدم سالم رو به رو می شد سریع متوجه می شد و ردش می کرد.

علت این که تونسته تا این حد توی زندگی شما بمونه و نتونستی رهاش کنی این هست که شما هم مشکل داری. عزت نفس نداری. ترس از تنهایی یا رها شدن یا ... به هر حال یه ضعفی در شما و خانواده تون هست که این همه وقت درگیر بازیهای این اقا هستید.

عکس العمل امروزت هم تایید کننده همون ضعف و مشکل هست. شاید برات سخت باشه حرف ما را عملی کنی ولی همونطور که دوستان دیگه هم گفتند، کمک حرفه ای بگیر. یه روانشناس خوب پیدا کن و مداوم برو پیشش برای درمان. یکسال دیگه یه دختر سالم و قوی و با اعتماد به نفس می شی که به امروزت و این غصه ها می خندی.

چند سالتونه؟
کار؟ تحصیلات؟

حدس شما کاملا راجبم درسته, من 30 سالمه ,خیلیا بهم حتی حسودیشون میشه, فوق لیسانسم, مهندسم, شرکت و کلنیک دارم, درس میدم, حرفه ای ساز میزنم در گروهها, همه میگن ظاهر خوبی دارم,,,,,,,, ولی اون تنها مزیتش به من پست پدرش و پولش هست که باعث میشد همش به خودش افتخار کنه