تاثیر رشته، شغل، حرفه ی زن و مرد در زندگی مشترک

[meinoush]

یا درک میکنند که شادی و ناراحتی، خنده و گریه، نیایش و دانش ، تفریح و سرگرمی بنده و خیلی مسائل دیگر بنده، شاید پشت سیستم باشد(با کمی مبالغه !).

نه. هیچ کس درک نمی کنه.
به نظرم زندگی مشترک بخش های مختلفی داره. یه قسمتش همفکریه دو نفره برای پیشرفت. حالا پیشرفت کاری مثلا. خانمت می تونه درک و همفکری و همیاری رو واسه پیشرفت کاریت از راههای مختلفی که ازش برمیاد بکنه. می تونه وقتی کار می کنی برات چایی بیاره یا بوست کنه گاهی. می تونه درکت کنه که تو ممکنه دو روز سرت خیلی شلوغ باشه و اصلا کار به کارت نداشته باشه تو اون دو روز تا کارت تموم شه و موقع این بشه که تو اونو درک کنی و باهاش مهربونی کنی. می تونه هم رشته ات باشه باهات سر خود پروژه همفکری کنه. می تونه یه قسمتی از کارات رو بکنه حتی اگر همرشته نباشه.

اما یه بخشی از زندگی مشترک مهربونی کردن و مهربونی دیدنه. و توچه کردن و توجه دیدن. اینکه مهم باشه و مهم باشی. یه بخشیش هم روابط جنسیه با کیفیت و پر احساسه. ارامش و شادیه و ... اینا رو چه با کسی که هم رشته ات باشه ازدواج کنی چه با کسی که اصلا از رشته ات هیچی نفهمه ازدواج کنی به هر حال باید توی زمان هایی داشته باشی. ربطی به رشته نداره. اگه داشته باشین و دو طرفه هم باشه زندگی مشترک خوبی خواهید داشت. هم رشته بودن احتمالا برای پیشرفت کاری می تونه خوب باشه اما بقیه ی موارد و بقیه ی اجزای زندگی مشترک به هر حال چه هم رشته باشه چه نه سر جای خودش هست چون در مقیاس احساسات و رفتارای انسانیه نه کاری. پس هر کی باشه اینا به جای خودشون می مونن. ادم متناسب خودت رو پیدا کنی عالیه. اگه این متناسب هم رشته باشه بهتره اگه هم نبود ایرادی نداره.

منظورم اینه که در زندگی مشترک یه سری چیزا هست که باید دو تایی انجام شه. همسر می تونه درک کنه موقتی و تا زمان مشخصی تو باید کار کنی. اما بطور دایم نمی تونه درک کنه که خنده و گریه ات و احساساتت رو تنهایی پشت سیستمت و در انجام شغلت بگذرونی.

خودم تچربه ای ندارم. نظرمو نوشتم. دوستان که ازدواج کردن بهتر می تونن نظر بدن.

موفق باشی