سلام خانم عزيز
من در مورد سه مشکلي که گفتي حرفي ندارم.
اما درمورد اينکه فرموديد همسرتون روي خانوادتون حساسه و همش خودش رو با اونها مقايسه ميکنه فکر کنم حق با همسرتونه . شما اين رو بهش القا نکرديد که اولويت شما اول زندگي خودتون و همسرتون هست. و بايد هم همينطور باشه.
حتما ايشون توي رفتارهاي شما ديده که شما با خانواده خودتون خيلي بهتر رفتار مي کنيد.
از اونجا که معلومه همسر شما اصلا قصد جدايي نداره. به نظرم بهتره شما با متانت و آرامش با همسرت برخورد کني و سنگهات رو با خودت و همسرت وا بکني. مخصوصا در مورد قضيه دوست دختر . يکبار و قاطعانه و صميمانه باهاش صحبت کن.
مدام هم هي سرزنشش نکن و قبح قضيه دوست دختر رو نريز.
البته من خودم درگيري فکري زياد دارم . اما جون پيگير تاپيک شما بودم خواستم نظر شخصيم رو براتون بگم . اميدوارم که موفق باشيد.
به نظرم يک وقت معين کن با همسرت بيرون صحبت کنيد. حرفاتو بزن و اجازه بده ايشون هم حرفاشو بزنه . شما هم اشتباهات زيادي در زندگي با همسرت داشتي . اونها رو قبول کن و سعي کن برطرف کني









علاقه مندی ها (Bookmarks)