خانم محترمنوشته اصلی توسط ياري خواه
سلام دوستان
من قبلا گفتم كه الان خونه بابام هستم يه مقدار از وسايلمو ميخواستم امروز صبح از محل كارم مرخصي گرفتم رفتم خونه خودم كه بيارمشون. همسرمم خونه نبود. يه سري فايل هم ميخواستم كه رفتم از كامپيوتر بيارمشون بعد ديدم روي دسكتاپ يه فولدر عكس هست بازش كه كردم ديدم همسرم و پدر و مادر و خواهراش و شوهر خواهرش رفتن مسافرت پيش فاميلاشون. البته ميدونستم مادرشوهر و پدرشوهرم اينا رفتن ولي فكر نميكردم كه همسرم هم رفته باشه. وقتي كه عكساشون رو ديدم خيلي ناراحت شدم كه چطور دلش اومده بدون من بره. آيا من حق دارم ناراحت بشم؟ نميدونم خودشو زده به بيخيالي و اين زندگي رو تموم كرده؟ نميدونم لجبازي ميكنه و ميخواد لج منو دربياره؟ خيلي ناراحتم.كلا كه آدم لجبازي هست ولي سابقه نداشته از اين كارا كنه. هي كارها رو خراب ميكنه. آخه اين بشر كي ميخواد بزرگ بشه؟ كي ميخواد بفهمه!
شما ظاحرا نمیخاین تغییری تو رویکرد و مسیر زندگیتون ایجاد کنید
بهتون میگیم ارتباطتون رو کلا از همه طریق قطع کنید شما میگید بخاطر همکارام و... نمیتونم از گروه بیام بیرون؟ یعنی زندگیتون اندازه 1 گروه وایبر و... ارزش نداره؟
در مورد شوهرتون هم شخصیتتون خیلی به ایشون وابسته است و مشکل اصلی از همین جا نشات میگیره :
شوهرتون وابستگی و منفعل بودنتون رو میبینه و حس میکنه و احساس میکنه
این احساس بهش دست میده که شما بدون ایشون هیچید و احساس میکنه شمارو بعنوان 1 بار اضافه مجبوره بدوش بکشه
و شما به تنهایی هیچ تاثیر گذاری ندارید و 1 موجب بلااستفاده و بی معنی هستید.
ایشون این شرایط رو شما پیاده کرده انوقت شما نگران مسافرت تنهایی ایشون هستید؟
ببخشید اینجوری نوشتم شما هم مثل خواهرمید ولی خواستم واقعیت رو از دید ایشون بنویسم تا به خودتون بیاین و دس از مسیر اشتباهی که چندساله میرید دست بر دارید.
زندگی 2 طرفست همه تقصیرا گردن ایشون نیست رفتار شما باعث شده اینشون همچین روشی رو با شما انتخاب کنه
علاقه مندی ها (Bookmarks)