خواسگاری عجله ای مشکوک نیست؟؟؟

[مصباح الهدی]

سلام
حتما خواستگارت را راه بده و با آرامش بررسی کن. همین طوری نمیشه قضاوت کرد. بشر جایز الخطاست و حالا یه اشتباهی ممکنه تو نحوه خواستگاریش کرده باشه. اما نمیشه فقط همین مشکلش به تنهایی را به کل همون فرد تعمیم بدیم.
می تونه دلایل مختلفی داشته باشه که خیلی هم مهم نباشه.
من مشابه همچین روندی را داشتم. یه خواستگاری داشتم که خودش بعد از جلسه اول جلو نیامد.و بعد از حدود 6ماه دوباره آمد. برای من هم این افکار پیش آمد. اما بگم وقتی دفعه دوم جلو آمد خیلی مصمم تر بود. البته به دلایلی قسمت نشد. اما بگم بعد یک سال باز هم درخواستش را تکرار کرد.

نظر شخصی من اینه شاید اشتباه باشه. اما به نظر من پسرها وقتی بارهای اولشونه که خواستگاری می رن یا تازه به فکر انتخاب می افتند با شکم سیری مواردشون را بررسی می کنند. فکر می کنند مثلا این دختر این مورد را دارد حالا می رم مورد بعدی که این نقص را نداشته باشد... البته غالبا پسرها به سخت گیری متهم نمی شوند. و در ظاهر هم انتخاب کننده هستند و دختر هست که باید از معیارهایش کوتاه بیاید.
اما همین پسر وقتی موارد مختلف را ببینه می فهمه که این مورد ارزش داره به خاطرش از ایده آلگراییش یکم پایین بیاد یا نه...
(البته این موارد برای بعضی دخترها هم می تونه درست باشه)
حدس می زنم مورد خوبی به اندازه شما نتوانسته اند پیدا کنند. که اتفاقا خیلی هم خوبه... اینکه اگر انتخاب فردی باشی که فکر کنه بهترین انتخابشی عالیه... من این را خیلی می پسندم...
و این طور با کمترین سخت گیری از جانب شما پا پس نمی کشد.

***************
در مورد بد دلی اصلا نمی تونی با همین مورد پی ببری...
چون این موردی که می گی خیلی کلیه. همه آقایون دختر آفتاب مهتاب ندیده می خوان...
شما باید اول از سوالاتش و اینکه در چه محدوده ای سوالات پر تکرار می پرسه حساسیت هایش را متوجه بشی... البته باز هم یک حدسه. مثلا اگر زیاد در مورد کم و کیف حجابت پرسید یا زیاد راجع به بعضی مسائل حساسیت نشان داد می تونه یه سر نخ برات باشه.
مثلا من یه خواستگار داشتم داشتم بهش می گفتم من با دوستانم می رم تفریح... بعد یه دفعه همونجا گفت شما تو هم کلاسی هاتون آقا هم دارید؟ تو سوالات دیگرش هم همین جوری به حضور آقایون حساسیت نشون می داد.فقط همین یه مورد نبود.(خب وقتی یه نفر ببینه یه دختری محجبه و مومن هست ولی باز هم این قدر حساسه یه کم مشکوکه....)

به رفتار مادر و خواهرشان در حضور نامحرم مثلا پدرتان دقت کن. خیلی تاثیر داره. مثلا همین خواستگارم وقتی پدر من بود مادر و خواهرشون کاملا برعکس شده بودند و یه ذره هم حرف نمی زدند!
محدوده حجاب خواهرش (چون از نسل امروزه) دقت کن. با خواهرش یکم گرم بگیر ببین روابط اجتماعیش چه جوریه... مثلا من یه خواستگار داشتم از خواهرش خیلی حمایت می کرد. مثلا برای تحصیل خواهرش... و خواهرش هم تو اجتماع بود...

ببین این طبیعیه که یک مرد در جامعه امروز براش مهم باشه خانومش در چه محیطی کار کنه.اگه نباشه غیر طبیعیه. دلیل حساسیتش خیلی مهمه. صرف نظر از اینکه اصلا حتی شاید تو نخوای شاغل هم بشی...

ببین یکی دلیلش ارتباط با نامحرم هست. خب باید ببینی چقدر این ارتباط با نامحرم براش اینجا بولد شده. مثلا شاید منظورش حفظ پوشش اسلامی باشه...
البته بگم محیط خیلی مهمه.مثلا بعضی محیطها هر چقدر هم که با حفظ پوشش باشه برای یه خانم خوب نیست. شما اینجا می تونی یه مثال بزنی. بگی فرض کنید خانومتون توی یه محیط علمی باشد و آنجا مرد هم باشد. یا مثلا استاد دانشگاه باشد. حضور نامحرم در اینجا چقدر برایتان مهم است؟
خب همچین موردی که غیرت بی جا داشته باشد مطمئنا برایش در همین حد هم مشکل دارد.
ممکن هم هست اصلا دلیلش این نباشد و دلایل دیگری برایت بیاورد و برای تو هم مشکلی نباشد.. به هر حال خواستم بگم ممکنه چند تا آقا یک حرف را بزند اما دلایلشان فرق کند... اون دلیل ؛تفاوت آنها را معلوم می کند. نه خود اون معیار.

*************

مورد بعدی(سخت گیری مادرت) اینکه حتما و حتما تصمیم گیری برای ازدواجت را خودت برعهده بگیر و از دست مادر و خواهرت خارج کن.
من با کمک راهنمایی مدیر همدردی این کار را در مورد پدرم کردم و واقعا ازشون ممنونم... ان شاالله در وقت مناسب تر در تاپیکم توضیح خواهم داد و ازشون تشکر ویژه خواهم کرد.
اینکه مادرتان به خاطر تجربه هایشان نگران شما هستند کاملا درک می کنم چون چندین برابرش را من تجربه کردم که واقعا به ضرر من بوده.
اما شما حتما و حتما باید گفتگوی خیلی منطقی و بالغانه با مادرت داشته باشی و از جوانب دیگر هم نگرانشان کنی....
این نکات را که به تو می گم از جناب مدیر یاد گرفتم. این ها را با کمال آرامش با مادرت درمیان بگذار... یادت باشه حفظ خونسردی و بالغانه و منطقی صحبت کردن در مقابل احساسات مادر خیلی خیلی مهمه...
اگر حدس می زنی نتونی در مقابل مادرت خونسردانه و بالغانه حرف بزنی یا حتی خجالت می کشی یک نامه برایش بنویس و او را از جنبه های دیگر نگران کن که این نگرانی های جدید باعث می شه از سخت گیریشان کم کنند.
و اما نکات:
1) اینکه به مادرت بگی که سن ازدواج شما بالا رفته و رفته رفته انتخاب هایت محدود تر خواهد شد و این امر اجتانب ناپذیر است و برای مادر توضیح بده که پسر با دختر در این مورد خیلی فرق دارد .کاملا از این لحاظ برای مادرت شفاف کن. حتی نیازهایت به ازدواج را برایشان بولد کن. بگو که در جامعه امروز برای یک جوان تاخیر در سن ازدواج باعث مشکلاتی می شود و تو نیاز شدید داری. حتی اگر نیاز شدید نداری هم الکی بگو نیاز خیلی خیلی شدید داری!!!
2) مسئولیت انتخابت را خودت برعهده بگیر...
این قسمت را خود آقای مدیر به من گفتند که در گفتگویم با پدرم لحاظ کنم:
چون مسئولیت ازدواج با من هست. نمی خواهم فردا طلاق بگیرم و بگویم این همان بود که شما برایم تایید کردید. من دوست دارم خودم در نهایت یک خواستگار را رد کنم یا قبول کنم. تا اگر فردا به خاطر انتخابم مشکلاتی داشتم ، پایش بایستم و خودم حل کنم و مسئولیتش را گردن شما نیندازم

البته من باز نمی دانم مادر شما در چه حد سخت گیر هستند. آیا سخت گیریشون ایده آلگرایانه است یا نه.منطقیست. اما این را کاملا شفاف کن که حتما ازشون مشورت می گیری ولی می خواهی خودت تصمیم نهایی را بگیری...

ببین من یه اشتباهی می کردم و اشتباهم این بود به جای اینکه مسئولیت انتخابم را به دستم بگیرم ناخوداگاه می خواستم بین معیارهای پدرم و خودم جمع ببندم.که عملا امکان پذیر نیست چون همچین موجود خیالی پیدا نمی شود و طبیعی است که من می خواهم یک عمر با همسرم زندگی کنم پس انتخاب من ملاک اصلی است و بقیه می توانند نظرشان را بگویند و فقط همین...

ببین ما الان تو سنی نیستیم که بخواهیم از روی احساس ازدواج کنیم... می تونیم حرف منطقی را از غیر منطقی تمیز بدیم... پس می تونیم خودمون برای آیندمون تصمیم نهایی را بگیریم.
از الان هم شروع خوبی هست که تو انتخاب همسرمون مسئولیت را خودمون برعهده بگیریم این طوری در آینده هم می تونیم با احساس بهتری زندگی کنیم و اینکه نذاریم در آینده هم دیگران تو زندگیمون دخالت کنند. اگر الان تو انتخابت خودت تصمیم بگیری بعدا هم تو زندگیت خودت و همسرت تصمیم می گیرید و بعدا هم خانوادت دخالت نمی کنند.
اشتباه نشه.تصمیم نهایی و اصلی منظورمه... یعنی اینکه بفهمانی این تو هستی داری تصمیم می گیری نه مادرت... این تو هستی مسئول زندگیت هستی...
اگر این قسمت را شل بگیری ممکنه بعدا هم خانوادت به خودشون اجازه بدن در زندگی ات دخالت کنند.

و این را هم از من داشته باش که دخالت دیگران به خود دیگران ارتباط چندانی ندارد. این ما هستیم که به هرکس چقدر اجازه می دهیم در زندگیمان دخالت کند . پس به مادرت آنگونه ربط ندارد به خودت ربط دارد. به رفتار بالغانه یا منفعلانه خودت.
پایه اش را همین اول محترمانه و عاقلانه و بدون اصطکاک و منطقی درست کن.که بعدا سخت می شود.
(دوباره تاکید می کنم.دخالت کردن با مشورت دادن فرق اساسی دارد.)
****
و این هم یک تجربه مهم است که بهت می گم.وقتی خواستگار میاد خودت را خیلی محکم و منطقی نشون بده. نگرانی هایت را خیلی فاش نکن. یعنی یه جوری نباشه که مادرت حس حمایتش زیاد بشه که وای دخترم نیاز به کمک داره.نکنه اشتباه کنه....
هروقت مادرت خواست نظری بده. خیلی خونسردانه مثلا بگو: عه... چه نکته خوبی اشاره کردین... حتما تو تصمیماتم لحاظ می کنم. باشه حتما در نظر می گیرم.آهان فهمیدم منظورتون را... ولی من فکر نمی کنم این طوری باشه... به این دلایل... (فهمیدی منظورمو؟ یعنی این خودت هستی داری جمع بندی می کنی. و فقط داری نظرشون را می گیری...)
این طوری با این مدل صحبت کردن نذار تصمیم گیری از اختیارت خارج بشه!

و یه نکته خیلی مهم دیگه اینکه نباید حالت تدافعی از خواستگارت تعریف کنی یا اینکه نفی کنی. این باعث جبهه گیری بیشتر والدین میشه...
کلا حالت دفاع کردن جواب نمی ده. باید مثبت و منفی را کنار هم بگی... و با یه حالت منطقی و خونسرد نتیجه خودت را با احترام بگی.

من این اواخر تجربیات جدیدی کسب کردم و به خصوص آقای مدیر خیلی کمکم کردند.خواستم این قسمتها را هم تو تاپیکم به صورت مستتر بگم. ولی دیدم الان به این قسمتش شما زودتر نیاز داری اینجا یکم باز گفتم.
امیدوارم کمکت کنه.
موفق باشی