تصمیم جدی برای خودکشی/به دنبال یه همسفر

[mahsa21]

کاش منم دل و جرئت تو رو داشتم می فهمم چی می گی !! خسته ای خســـــــــــته !! منم خیلی زجر می کشم خیلی در عذابم بیش تر از خودت بارها به خودکشی فکر کردم اما عذاب اون دنیا میاد جلوی چشمهام....مادرم ، پسرم ، خواهرم بعد من دق می کنند مخصوصا که نمی تونند آروم بگیرند چون اون دنیا هم جام خوب نیست و بدتر از این دنیا باید عذاب بکشم باز این دنیا تموم میشه اون دنیا که تمومی نداره اگر جهنمی در کار نبود همسفرت می شدم

عزیزان من با برای ساختن اومدیم نه خودکشی که جزو گناهان کبیره است ، درکتون میکنم زندگی سخته ، اطرافیان ممکنه عذابمون بدن ولی چه میشه کرد فقط باید بخاطر خداوند تحمل کرد ، من هم گاهی بیزار میشم ازین دنیا از اطرافیانم که مرحم نیستند نمک میپاشن رو زخم هام و اونقته که یه گوشه دنبال خلوت هستم که با دردام بسازم با خودم میگم میرم حرم امام رضا بهش میگم باهاش دردودل میکنم آروم میشم اما هم پامو میذارم تو حرم همه چی از یادم میره ...
من آرزوم اینه برم یه جایی که هیچکس نباشه تنهای تنها باشم برای دل خودم زندگی کنم ، کسی نباشه آزارم بده ، کسی نباشه که برام حرف دربیاره سرزنشم کنه درکم نکنه ، حتی محبت هم نمیخوام فقط خودم باشمو خودم ... کاشکی میشد ...