تایید طلبی + دیگر احساس محوری

[میشل]

شکوه چقدر مفاهیم و مطالب تازه تو این برنامه هست.....
از طرف من صدتا خودتو ببوس.

چهارتاشو گوش دادم. فکر نکن و احساس نکن. خیلی خوب بود، هرچند هنوز مونده تا برام جا بیفته.

مرسی آقای روزنه اولین باری که پستتون رو خوندم، فکر کردم مسئله ی من توقع نیست. اما بعدش که فکر کردم، دیدم هست...

پریوش جان، مرسی از راهنماییت.

===============================

بچه ها چند تا سوال:

(1) روش درست ابراز خشم چیه؟ وقتی چیزی من رو خشمگین می کنه، اگه نخوام داد بزنم یا طرفم رو سرزنش کنم و اینجور کارها (که عصبانیت و پرخاشگری هستند)، دچار گفتگوی ذهنی هم نشم، پس چیکار کنم؟ واقعا این خیلی برام سواله...

(2) وقتی کنار گذاشته می شیم، در حالیکه نمی خوایم، اینجا احساس درست "خشم" ه؟

من فکر می کردم در چنین موقعیتی احساس درست "غم" ه. خودم که غمگین می شم. اما دکتر بابایی زاد این مثال رو می زنه: وقتی پدری می خواد با پسرش صحبت کنه، اما پسره حرف خودش رو می زنه و خونه رو ترک می کنه، اینجا پدر دچار خشم می شه، و اگه خشمش رو انکار کنه، دچار غم و افسردگی می شه.

پس وقتی ما یه ارتباط رو می خوایم، اما طرف یا طرف های مقابل ما رو کنار می گذارن، اونوقت احساس درست اینه که خشمگین بشیم؟ و اگه غمگین بشیم یعنی خشم رو انکار کردیم؟

اما به نظرم می رسه اگه اراده ی مقابل رو بپذیریم، خشمگین نمی شیم. فوقش بخاطر از دست دادن چیزیکه دوست داشتیم، غمگین می شیم. و اگه در مورد مطلوبیت رسیدن به اون خواسته، برای خودمون بزرگنمایی نکرده باشیم، حتی زیاد هم غمگین نمی شیم.

(3) وقتی شرمزده می شیم، باید چیکار کنیم؟ اگه نخوایم شرم رو به چیز دیگه ای تبدیل کنیم (مثلا به خندیدن یا توجیه کردن و اینجور چیزها)، پس چیکار کنیم؟

- - - Updated - - -

دوستان پیشنهاد می کنم، برنامه ای که شکوه لینکش رو گذاشته، گوش بدید.

آقای روزنه، بلوفرند و بقیه دوستان، خوشحال می شم با هم پیش بریم.

هم برای خودتون خوبه، هم می تونید سوالای من رو جواب بدید.

سوالی چیزی هم براتون پیش اومد، همینجا بپرسید، خودم جواب میدم.....