باز یه دوست دیگم باهام قهر کرد،شما قضاوت کنید

[parsa1400]

کیتی گرامی سلام

قبل از هر چیز درگذشت عزیزت بهت تسلیت میگم ...........گلایل سفید ...آنتریوم صورتی ...

خب اما مشکل کنونی .....

کیتی احیانا در مورد طلاقش باهاش صحبت نکردی ؟؟؟؟؟؟ حرفی چیزی ؟ بدی >>>>>>> خوبی ؟؟؟

مشکل اختلال شخصیتی هم در ایشون مشخص از طرز معرفی شما به فروشنده کاملا مشخصه


کمی معرور شده به خودش. وقتی دیده شما با اون صابقه و به قول خودت با اون یال کوپال خواهان این شدی که در چند جلسه شاگردی کنی نزد ایشون مغرور شده . همین

اتفاقا اینا زود پشیمون میشن ..... عجله نکن ... و در مقابل اینگونه رفتارها زود عکس العمل نشون نده چون در صورت پشیمونی اونها. پلی برای عذر خواهی باقی نمومنه از طرف تو. و کلا اون دوست را از دست خواهی داد ..........

در ضمن تو نباید بهش پ. م میدادی که کارت خوب هست یا نه ؟ چون کسی که کارتو ندیده اصلا حق نظر نداره ........ این سوالت با توجه به تجربه بیشتر اوون خانم پاسخش از دید اون مشخصه و با عث شده بیشتر به رابطه ات آسیب بزنی ...

تو رفتار متقابل با کسایی که مشناسی و دوستت حساب میشن کمی تجدید نظر کن . منظورم اینه که شما کمی صبور تر و فهمیده تر و عاقل تر رفتار کن ... تا دیگران به اشتباهشون پی ببرن .................

هرچند مهربانی شما در مقابل مراجعان شما باعث شده تا آوازه شهرتون بشی ولی تامل با دوستان احتیاج به کمی خود سازی داره .

[sahar67]

سلام کیت کت عزیز
منم دقیقا هم رشته ی شما هستم و فکر میکنم هم سنم هستیم و جالبه همچین مشکلیم واسه منم پیش اومد

منم حدود یه ماهه که میرم پیش یه دندونپزشکی که 40 ساله مطب داره قبلا برا همسرم مریض ریفر میکرد که همسرم باهاش حرف زدو قبول کرد یه مدت برم پیشش هم کار کنم دستم راه

بیفته هم از تجربیاتش استفاده کنمو به قولی ازش چیز یاد بگیرم

حالا بماند که چون بالاخره سنی ازش گذشته و دیگه کم حوصله شده خودش اصلا کارش تعریفی نداره اما واسه منه تازه کار خوب بود یه چیزایی ازش یاد میگرفتم اینم بگم تعریف از خودم

نباشه خیلی تو کارم دقیقم یه بار یکی اومد مطبش گفت این خانومه کیه برگشته میگه خانوم دکتر فلانیه همسر دکتر فلانی اومدن اینجا کار یاد بگیرن!!!!!!

مریضه گفت اتفاقا دیروز دخترم اومده پیشتون دندون دخترشو خانوم دکتر پر کرده اومده خونه کلی ازش تعریف کرده گفته خانوم دکتر خیلی مهربون بود من ازین به بعد فقط میرم پیش اون
برگشته میگه اره ولی عیب این جوونا اینه که کند هستن!!!!!!
یعنی تا یه تعریف کوچیکو شنید فورا یه چیزی گفت که منو ضرب در صفر کنه

یه روزم یه ترمیم کلاس 2 انجام دادم یه روز بعدش افتاد حالا انگار تا حالا واسه خودش با اونهمه سابقه پیش نیومده خب پیش میاد بعضی وقتها ادم یه ذره حواسش نیست اتفاق میفته تا یه هفته به من متلک مینداخت
از خدایی یه مدت بعدش یه کامپوزیت کار کرد فرداش مریضه برگشت گفت ترمیمم افتاده منم کلی خوشحال شدم گفتم بذار بفهمه که همه فیلر دارن حتی خودش با اونهمه تجربه

خلاصه اینو گفتم که از حرف اون خانوم ناراحت نشی بعضی ها تا یه کم سابق پیدا میکنن اوایل خودشونو یادشون میره انگار از اول پروفسور بودن

اینارو واسه این گفتم که بدونی این حرفارو خیلی جدی نگیری فقط شما نیستی

اما راجع به سوال اصلیت اینکه چرا دوستات الکی سر یه مسئله کوچیک باهات قهر میکنن
باورت میشه منم دقیقا همین مشکلو دارم؟
باورت میشه صمیمی ترین دوستم بعد 6سال سر یه مسئله مسخره کلا رابطشو قطع کرد؟

اگر بگم باورت نمیشه اصلا خنده ات میگیره

من که فکر میکنم متاسفانه اکثر پزشک ها یه ذره مغرور تشریف دارن و کوچکترین چیزها فورا به گوشه ی قباشون برمیخوره اونایی هم که اینجوری نیستن مثل ما همیشه در عجبیم

دقت نکردی همکارامون اکثرا دوستای کمی دارن و ارتباطات خانوادگیشون محدود

باور کن من از بین بچه های مامایی و پرستاری و مهندسی بیشتر دوست دارم تا همکارهای خودم

اصلا دیدی حتی تو همین سایت تا یه موضوعی میذاری اولین قضاوتی که راجع به ماها میشه اینه که خودتو بالا میبینی و مغروری و. فلانی و بهمانی
چون این یه واقعیته که این خصایص تو قشر ما شایعتره اگرچه همه گیر نیست

- - - Updated - - -

منم اون اوایل خیلی ناراحت میشدمو مدام به همسرم میگفتم من که همیشه با ادب و احترام با دوستام رفتار میکنم همیشم هر کاری از دستم براومده واسشون انجام دادم چرا سر چیزای مسخره میرن پشت سرشونم نگاه نمیکنن همسرم همیشه بهم میگفت اهمیت نده متاسفانه اینجوریه اما من همیشه خودمو مقصر میدونستم

تا اینکه فهمیدم نه بابا واقعا مشکل از من نیست ملت خیلی پر توقع و لوس تشریف دارن الکی قضاوت میکنن

اینم بگم کلا ماها خیلی کم دوست های ماندگار میتونیم پیدا کنیم

به چند دلیل
اونایی که هم رشته نیستن همیشه این حسو دارن تو خودتو بالاتر میبینی واسه همین همیشه ازت فاصله میگیرن
اونایی هم که هم رشته هستن یه ذره لوس تشریف دارن تا چیزی میشه فورا قهر

شاید باورت نشه که من دقیقا همین مشکلو حتی تو خونواده ی خودمم داشتم عروسمون که اوایل اومده بود تو خونوادمون مدام واسه من چشمو ابرو نازک میکرد در حالیکه واسه خواهرهام اینطوری نبود

حتی تو جشن نامزدیشون همه ی خواهرهاش چپ چپ منو نگاه میکردن میومدن به خواهرام تعارف میکردن پاشن برقصن اصلا نیومدن سراغ من
تا اینکه یه روز سر یه چیز دیگه با داداشم بحثم شد برگشته میگه تو خودتو خیلی بالامیگیری واسه زن من کلاس میذاری؟
من همین جور مونده بودم که این چرا اینطوری میگه؟

در حالیکه حاضرم قسم بخورم که همیشه رفتارم در نهایت احترامو محبته با دیگران وهیچ وقت اونجوری که مورد قضاوت بودم نبودم اصلا هرکس مارو میبینه در همون نگاه اول این تفکرو داره منه بیچاره باید مدت ها اثبات کنم که اشتباه فکر میکنه

اگه کسه دیگه این حرفو میزد میگفتم مطمئنن یه چیزی هست وگرنه ملت مرض که ندارن اماحالا که واسه خودم پیش اومده میدونم که واقعا اینطوری نیست و ماها همیشه مورد پیش قضاوتی قرار میگیریم اصلا من خودمم میخواستم یه تاپیک راجع به این قضیه باز کنم

اما میدونستم اولین چیزی که بهم میگن اینه که حتما مغروری یاحتما یه چیزی تو رفتارت هست من یه تاپیک باز کردم راجع به مشکلاتم با خونواده ی همسر فورا همه اومدن گفتن خودتو بالاتر میبینی واسه همینه باهات مشکل دارن حالا یه ساعت توضیح بده به خدا به پیغمبر اینطوری نیست

من خودم اینقدر باهمه صمیمی و مهربان رفتار میکنم که همیشه همسرم بهم میگه اشتباه میکنی حتی اینقدر که با منشی های همسرم دوستم که همسرم تعجب میکنه
حتی بارها همسرم بهم میگفت خونوادم تورو نمیشناسن و چون احساس میکنن دکتری پس مغرورم هستی پس اونا میان دست پیش میگیرن دیگه از همسرم که به من نزدیکتر نیست اونوقت هرکس میومد راهنماییم کنه دقیقا همین نظرو داشت که من خودمو بالا میبینم این دقیقا اون قضیه مورد پیش قضاوتی قرار گرفتنو اثبات میکنه

پس اهمیت نده منکه دیگه اینو باور کردم جدیدا هم دیگه خیلی سعی نمیکنم عکسشو اثبات کنم
هر کس هرطور راحته

- - - Updated - - -

یه مثال دیگم بزنم
یکی از دوستام از برادر من خیلی خوشش میومد چندبار بهم گفت من برادرتو دوس دارمو اگه اون بخواد منم مایل به ازدواج باهاش هستم منم رفتم کلی راجع به دوستمو محاسنشو خوبی هاشو اینا واسه برادرم گفتم اما برادرم گفت از لحاظ قدی بهم نمیایم هرچقدرم باهاش حرف زدم که چیزای دیگه مهمتره و فلان و بهمان قبول نکرد ازونورم دوستم دم به دقیقه میپرسید داداشت چی گفت منم گفتم بذار نگم داداشم واسه قدش نخواستتش بهش گفتم والله بهش گفتم گفته دوستت دکتره و تحصیلاتش از من بالاتره و من فوق لیسانسم من نمیخوام زنم از خودم سر باشه مثلا اینجوری خواستم بگم که دلش نشکنه و احساس کنه چون از داداشم سر بوده اون نخواسته خلاصه یه سه ماهی مونده بود به دفاعمون اون مدت کاملا عادی و مثل همیشه بود باهام همینکه دفاع کردیم شمارشو عوض کرده بود گفته بود شمارشم به من ندن حتی من یه مدت نگرانش شدم زنگ زدم خونشون که حالشو از مادرش بپرسمو شمارشو از مادرش بگیرم که مادرش منو شناخته بود از رو شمارم برداشت گفت اشتباه گرفتید!!!!!!!!
من همین الانم باورم نمیشه دوستم اینقدر ادم مسخره ای باشه و هیچ وقتم نفهمیدم اشتباه من چی بود که اون اینکارو کرد؟

اینم تنها مورد نیست من تو طرحم ماشالله تمام درمونگاه های شهر میرفتم هر سه ماه ابلاغمو عوض میکردن هرجا میرفتم همون روز اول میرفتم خودمو معرفی میکردمو با همه اشنا میشدم از فرداش وقتایی که مریض نداشتم میرفتم پیششون اما همیشه رفتارشون بامن یه جوری بود تا مثلا دو ماه تازه بعد دو ماه یکیشون میگفت وای خانوم دکتر ما از دندونپزشکا خیلی بدمون میومد همیشه وقتی دندونپزشک نداشتیم خوشحال بودیم اما شما خیلی فلانید و بهمانید همین که باهاشون دوست میشدم ابلاغمو عوض میکردن میرفتم ازونجا

کلا همیشه منم دوست واقعی نداشتم و به قول شاعر
هرکسی از ظن خود شد یار من از درون من نجست اسرار من