با سلام
به نظر من هم گرچه یه دندگی و خودخواهی از صفات نکوهیه هر دو جنس هست (به ویژه برای خانمها)
اما برای یک مرد نرمال، اینکه طرف مقابل کلا هیچ نظری نداشته باشه اصلا جالب نیست. چون مرد احساس تنها موندن در تصمیم گیری می کنه.
بهترین حالت اینه که طرفین باهم تبادل نظر داشته باشند اما یکی نظرش رو دیکته نکنه و با تفاهم و بده بستون تصمیم گیری کنند.
در صورتی که آقا یه اختلال شخصیت و مانند اون نداشته باشه، از اینکه نظرات خانمش (گه گاهی هم ممکنه مخالف نظرش باشه) رو بشنوه استقبال می کنه و خوشحال می شه.
البته به شرطی که همیشه نظراتشون با هم متضاد و باعث دعوا نباشه.