دوست عزيز.
حالا ايندفعه برعکس تمام دفعاتى که تو آينه نگاه ميکنى و ناراحت ميشى,رفتار کن,ايندفعه تو آينه خودت رو ديدى از خدا تشکر کن که تورو سالم آفريد,دو تا دست,دوتا پا براى راه رفتن,دوتا چشم براى ديدن,دوتا گوش براى شنيدن,دهان داده که حرف بزنى,اينا نعمت هاى کمى نيس که خدا بهت داده.
ميدونى که اگه خدا اراده ميکرد,ميتونست يکى از اين نعمتهارو بهت نده و . . . .
پس انقد با فکراى منفى و حرف ديگران خودتو اذيت نکن,الکى وقتتو صرف فکر کردن به اين چيزا نکن و از وقتت بهترين استفاده رو بکن.








علاقه مندی ها (Bookmarks)