خواهر خوبم از خوندن مطالبی که نوشتید واقعا متاسف شدم . من نمیگم همسر شما تقصیری نداره ولی خود شما هم در ایجاد و ادامه این وضعیت دخیل بوده اید . لذا برای تغییر وضعیت سهم خودتون رو حداقل انجام بدید . رویه منفعلانه ای که شما در پیش گرفتید اصلا درست و منطقی نیست . یعنی شما اونی شدید که همسرت بهت تلقین کرده . روی عزت نفس و اعتماد به نفس خودت کار کن . روی شادی خودت کار کن . فکر کن شما فرد مجردی هستی که فقط با یک دوست هم خونه ای . شاد و مستقل و محکم باش . برای خودت برنامه ریزی کن . نمیگم به شوهرت نرس . ولی بی تفاوت و افسرده و منفعل نباش . مثلا وقتی میگه دیگه سوهان درست نکن بیرون هم میفروشند . شما بگو فکر میکردم تو دوست داری برای همین درست کردم . یا بگو من خانگیش رو دوست دارم . یا بگو خانگیش بهتر نیست ؟ در هر حال یه چیزی بگو . نظر داشته باش . یه مدتی فقط روی خودت و عزت نفست کار بکن . به همسرت بی توجه نباش ولی عزت نفست رو زیر پا نگذار .
به اعتقاد من هر کجا ظالمی هست دلیلش اینه که مظلومی هم هست . یعنی فرد مظلوم با رفتار نادرست موجبات ظلم به خودش رو فراهم میکنه . منظورم این نیست که ظالم تقصیری نداره . ولی سکوت و پذیرش رفتار ظالمانه نشانه تائید و در نتیجه ادامه اون رفتار هست . شما از نقش مظلوم بودن بیرون بیا .
علاقه مندی ها (Bookmarks)