زنم اصرار به طلاق توافقی داره. زنمو دوست دارم. تو رو خدا کمک کنید.

[ماه دخت]

خیلی متاسفم که اینو میگم
ولی وقتی زنی یا مردی خیلی جدی میخواد که ازش جدا بشید موندن توی اون رابطه هیچ کمکی بهتون نمیکنه. آره خب به نظر شما اون از خیلی لحاظ ها کامله ولی مهم اینه که شما براش اینطوری نیستید. به نظرم ادامه رابطه چیزی جز ضرر و اتلاف وقت برای دو طرف نداره

[tanhaye93]

دوستان لطفا کمک کنید؛
خانومم می گه بیا توافقی جدا شیم ولی من می گم اگه طلاق می خوای خودت باید اقدام کنی. من برای تو و این زندگی ارزش قائلم و باید اجازه بدی تموم راه ها رو برای ساختن زندگیمون بریم اون وقت اگه نتونستیم با هم توافقی جدا می شیم.
فکر کنم رفته مهریش و گذاشته اجرا. بهم گفت می خواستم فرصت بدم که توافقی جدا شیم تا برات مشکلی پیش نیاد خودت نخواستی. منم گفتم من چیزی برای از دست دادن ندارم و تا جایی که بتونم تلاش می کنم زندگیمون درست شه. حال اگه می خوای مهریه بگیری یا جدا شی باید خودت اقدام کنی و من به تصمیمت احترام می زارم.
الان تو خونه دیگه باهام حرف نمی زنه و نمی زاره دست بهش بزنم.
تو رو خدا کمک کنید چه کار کنم. من مطمئنم که زندگی ما مشکلش قابل حله ولی می گه من نمی خوام حل بشه می خوام تموم بشه.
لطفا کمک کنید واقعا کلافه ام.

[sahar67]

دلخوری عمیق خانومتون دلیلش فقط بی توجهی های ساده تو زندگی روزمره نیست شما مدام میگید خانومتون از روابط خصوصیتون همیشه گله داره واین سرسختی به نظر میرسه از یه

مشکل عمیق ناشی میشه که نمیشه زیاد بازش کرد ک واسه خانومتون همراه با حس سرخوردگی بوده رفتارهای معمول الانتون خوبه به همین رویه ادامه بدین صبر داشته باشید و مسائل

دیگتونو پیش یه مشاور خیلی خوب حل کنید در هر صورت باخودتون روراست باشید ببینید چقدر مقصر بودید واینو یادتون باشه همیشه اینطوری نیست که ما هرزمانی اشتباهمونو

پذیرفتیم طرف مقابلمونم همه چی رو به راحتی فراموش کنه واگراینکارو نکرد دیگه خودمونو بی تقصیر بدونیم و اگرم میدونی واقعا خیلی مقصر نیستیواتفاق خیلی بدی به وسیله شما

برای ایشون رقم نخورده و به عبارتی کاراشونو بچه بازی و لجبازی میدونید به نظرم بهتره این بازی دیگه تموم شه یه مدت صبر کنید اگر تمایلی به ادامه ی زندگی در ایشون ایجاد

نشد شماهم واقعا خواستشونو بپذیریداگرچه من فکر میکنم باید حرفهای خانومتون هم شنیده بشه و احساس میکنم ایشون حرفهای زیادی واسه زدن دارن و این سرسختی از یه زن

نمیتونه دلیلش فقط یه لجبازی باشه مخصوصا شما بارهاگفتید خانومتون خیلی مهربون بودن

فکر میکنم اگه اشتراک ازاد بگیری میتونید با مدیر ارتباط داشته باشی

قطعا ایشون بهتر راهنماییتون میکنن

- - - Updated - - -

راستی دقت کردید کلا زندگیتون شبیه اقای مجید_مجید هست !!!!!!!
واسه ایشون نظراتی گذاشتید که خودتون اجراش نمیکنید ایشونم همین طور

جالبه لحن صحبت کردنتونم خیلی شبیه
از راهنمایی هایی که به ایشون میشه یا شده میتونید استفاده کنید

[tanhaye93]

دوستان چرا کسی کمک نمی کنه.
باور کنید روزای خیلی بدی رو دارم سپری می کنم. الان مثل دو تا غریبه داریم با هم زندگی می کنیم. دیگه غذا هم با نمی خوریم و خانومم بدون اجازه می ره بیرون و میاد. چند روزه وقتی از سر کار می رم خونه، خانومم بیرون خونست وقتی ازش می پرسم می گه رفتم دنبال کارام تا طلاق بگیرم. غذا هم نمی خوریم.
به نظر شما الان چه رفتاری داشته باشم بهتره . باهاش دعوا کنم چرا بدون اجازه می ره بیرون یا اینکه فعلا مدارا کنم.
آیا خودم شام درست کنم با هم بخوریم یا بی خیال غذا شم؟ چندبار که من غذا درست کردم خانومم اومد خورد ولی اصلا تشکری هم نکرد و منم چیزی نگفتم.
لطفا کمک کنید. از مدیریت سایت هم می خوام راهنمایی کنند. تو شرایط بدی قرار دارم که نمی دونم چه کار کنم.

[سرشار]

سلام دوست عزیز.متاسفانه همسر شما خیلی وقت است تصمیم خودش را گرفته است و به این نتیجه رسیده است که طلاق بهترین راه حل برای ادامه زندگی است.به نظر من بهترین راه حل این است که شما او را نسبت به یک زندگی آسوده و راحت پس از طلاق نا امید کنید.به طور مثال شما میتوانید با پدر و مادر ایشان صحبت کنید واز آن ها بخواهید که حتی اگر شده به صورت سوری دختر خود را طرد کنند و او را نسبت به این موضوع که از تکیه گاه محکمی چون پدر و مادر برخوردار است نا امید سازند.در این صورت فرصت برای شما فراهم میشود.هر جور که می توانید باید او را نسبت به ادامه زندگی با خودتان امیدوار کنید یک اتفاق تازه و خوشایند.همسر شما سن کمی دارد ولی انگار روی خودش خیلی حساب باز کرده است.شما باید به وسیله عاملی غیر از خودتان این اعتماد به نفس کاذب را از بین ببرید و به او ثابت کنید که شما تنها کسی هستید که می تواند به او تکیه کند.البته من نمی دانم در ذهن همسر جنابعالی چه چیز هایی میگذرد باید با دلیل و مثال به او اثبات کنید که آینده بهتری انتظارش را نخواهد کشید.

[tanhaye93]

خانواده خانم من به هیچ عنوان راضی به طلاق دخترشون نیستند و فکر نمی کنم این دفعه خانومم بخواد قهر کنه بره اونجا. مشاور هم چند جلسه با مادرخانمم صحبت کرده و گفته که مشکلشون حل شدنیه.
خانوم من می گه با طلاق می خواد به آرامش برسه. منم گفتم زود تصمیم نگیر، بزار منم به این نتیجه برسم که نمی تونیم این زندگی رو بسازیم. بهش گفتم مشکلات ما اونقدر نیست که بخواهیم خرابش کنیم و من اقدامی برای طلاق نمی کنم ولی اگه هر تصمیمی داری بهش احترام می زارم.
بهش گفتم نگران رابطه جن سی نباش. ما هر دومون اشتباهاتی داشتیم و درک نکردیم همدیگر رو و الان به اشتبهاتمون پی بردیم. فکر می کنم یکی از نگرانیاش همین باشه که نگرانی منم هست ولی مشکل خاصی نداریم فقط نتونستیم خوب همدیگر رو درک کنیم و به همین دلیل هر دو رضایت نداشتیم ولی الان به نظر من خانومم فکر می کنه شرایط عوض نمی شه ولی من گفتم این دفعه به حرفای من کاری نداشته باش به رفتارهام نگاه کن و با قبل مقایسه کن. ولی فایده نداره. همش حرف خودش رو می زنه.

به نظر شما الان که می رم خونه چه رفتاری باهاش داشته باشم؟ غذا درست نکرده بود من درست کنم؟ اگه خونه نبود و بعد از من اومد خونه، بهش چیزی بگم یا نه؟ دعواش کنم یا نه؟ خیلی باهاش حرف زدم ولی حرف خودش رو می زنه. به نظر شما چه چیز جدیدی می تونم بگم که روش تاثیر بزاره؟

رابطه جن سی هم چندماهه نداریم و الان اصلا باهام حرف نمی زنه و نمی زاره بهش دست بزنم. به خدا کلافه ام. من زنم و زندگیمو دوست دارم ولی سر تفکرات بچه گانه و اینکه فکر می کنه بعد از طلاق آینده خوبی در انتظارشه، داره تیشه به ریشه زندگیمون می زنه.

همه می گن مشکل شما جدی نیست و مشاور هم می گه حیفه خراب بشه ولی دیگه حاظر نیست حتی مشاوره بیاد. من هر جور فکر می کنم نمی تونم واسه طلاق اقدام کنم چون می دونم بعدا هر دومون پشیمون می شیم ولی خانومم عاقلانه و منطقی فکر نمی کنه.

از مدیریت سایت هم توقع داشتم برای یک بار هم که شده راهنمایی کنند ولی افسوس. دیگه نمی دونم چه رفتاری درسته و چه رفتاری غلطه.
نمی دونم شب برم خونه باید چی بگم؟ چه رفتاری بکنم. لطفا هر کی می تونه نظر بده تا آروم بشم.

[majid_majid]

به نظر من صبر کنید و فعلا کاری به کاراش نداشته باشید. بزار آزاد باشه و تصمیم بگیره. البته حرمت خودتون رو هم حفظ کنید.

[tanhaye93]

کاربر محترم sahar67 و همه دوستانی که راهنماییم می کنید. من دلم به راهنمایی شما خوشه تا خدایی نکرده اشتباهی مرتکب نشم که اوضاع بدتر بشه.

ممنون از راهنمایتون. تو این مدت از هر دری که بگید وارد شدم. ولی فایده نداره. همش حرف خودش رو می زنه. چند بار تو خواب خواستم بهش نزدیک بشم که خودش رو کنار کشید و یک بار هم می خاستم بوسش کنم از اتاق رفت بیرون. بار دوم هم در رو روی من قفل کرد. منم برای اینکه حرمت ها حفظ بشه چند روزیه سمتش نمی رم. الانم توی اتاق دیگه می خوابه و منم می رم تو اتاق همیشگی.

مشاور هم گفت به زور بهش نزدیک شو و بغلش کن. چند بار این کار رو کردم ولی نتیجه نگرفتم. حالا نمی دونم چه کار کنم. اگه بغل کنم پرخاش می کنه و در رو قفل می کنه. اگر هم نزدیکش نشم بعدا می گه تو حسی نداری و متهم می کنه چرا از فرصت استفاده نکردی. به خدا کلافه ام چه رفتاری باهاش داشته باشم.
من بهش می گم تکلیف من رو مشخص کن چه رفتاری باهات داشته باشم. من واقعا موندم باهات چه رفتاری کنم. می گه قبلا من می خواستم زندگیمون رو تو نمی خواستی. الان من نمی خوام تو می خوای. میگه فقط طلاق می خوام منم گفتم من اقدامی واسه طلاق نمی کنم و اگه می خوای اذیتم کنی و مهریه بگیری و طلاق، باید خودت اقدام کنی من چیزی رو شروع نمی کنم. گفتم اگه با زندانی کردن من و گرفتن کار و اموالم خوشحال می شی، این کار رو بکن تا من از خوشحالی تو خوشحال بشم. دیگه چیزی نگفت. گفت خودت این طوری می خوای من که می گم توافقی جدا شیم. منم گفتم طلاق توافقی باید با توافق دو طرف باشه نه اینکه بهم زورکی تحمیل کنی. من الان نمی تونم به جدایی فکر کنم ولی هر تصمیمی بگیری بهش احترام می زارم.
1- الان بعضی موقع ها که شام درست نمی کنه من درست می کنم و میاد می خوره. وقتی هم شام درست می کنه، بهم با احترام نمی گه بیا سر سفره و و می گه "اگه شام می خوری بیا". به نظرتون تو این مواقع چه کار کنم؟
2-دیروز عصرکار بودم و شیفت عصرم بود تو شرکت. از سر کار رفتم خونه دیدم نیست. بعد از 2 ساعت اومد خونه و گفتم حداقل بگو داری می ری بیرون. گفت به خودم ربط داره. منم سر به سرش نذاشتم و بعدش گفتم حداقل احترام ها رو حفظ کن. گفتم من که هرجا خواستی بری نگفتم نرو ولی در شخصیت تو نیست این کا رو بکنی. گفته رفتم دنبال کارای مهریه و طلاق. منم گفتم کار یندارم کجا بودی و هر تصمیمی بگیری بهش احترام می زارم فقط حرمت ها رو حفظ کن. به نظرتون خوب جواب دادم یا اشتبها کردم؟
3-من سعی می کنم اوضاع را آروم کنم ولی اون همش موج منفی ایجاد می کنه. وقتی می رسم خونه همش با تلفن با خانوادش صحبت می کنه. به نظرتون تو این جور مواقع چه کار کنم؟
4-الان دو روزیه که زیاد باهاش حرف نمی زنم. فقط سلام می دم. چند کلمه باهاش حرف می زنم و اگه بگه بیا شام بخور منم می رم می خورم. خونه رو هم مرتب نمی کنه و ظرفا رو نمی شوره ، من این کارها رو انجام میدم . به نظرتون بازم انجام بدم؟ می خوام بدونه که وابستش نیستم. بهش گفتم من وابستت نیستم ولی دل بستتم.
5-به نظرتون خودم رو بهش وابسته نشون بدم یا نه. می ترسم خودم رو وابسته نشون بدم، نتونه بهم اعتماد کنه و از طرفی وابسته نشون ندم، می گه به من نیازی نداره و خودش کاراشو انجام می ده.

6-من فکر می کنم یکی از اشتباهاتم این بوده که تو این چند سال خیلی منطقی با مسائل برخورد کردم و اون خیالش از رفتارهای من راحته که اشتباه نمی کنم. اون می دونه من اهل فکر کردن و مشورت و منطق هستم و شاید به خودش اجازه می ده هر کاری بکنه و پرخاش کنه و خیالش هم راحته که من کار غلطی نمی کنم. به نظرتون الان برای اینکه خیالش راحت نباشه از تصمیمات من، چه کار کنم؟ می خوام یه شوک بهش وارد کنم؟

از دوستان می خوام نظر بدن. واقعا تو شرایط سختی قرار دارم که نمی دونم چی درسته و چی غلط. همه مشکلات رو هم توضیح دادم و چیز دیگه ای هم نیست. مشاور هم می گه مشکلات شما جدی نیست چند جلسه با خانومم صحبت کرده و همه مشکلات همین چیزایی بود که بهتون گفتم.

[دوچمدان_سیزده_کیلویی]

داداش شما میگی که مشکلات قابل حل شدن هست خب فرض کنید این مسائل براساس حال و روز روحی همسرتون ایجاد شده باشه و به نحوی بتونید در اصطلاح از خر شیطون پایین بیاریدش... چه تضمینی هست 10 سال دیگه که بچه دار شدین این مساله باز تکرار نشده باشه؟
صادقانه بگم بنده دو حس دارم یکی اینکه خیلی شما مقصر هستید و اینجا ننوشتید چه اشتباهاتی رو مرتکب شدید یا اینکه همسرتون باکسی ارتبا داره یا بیماری خاصی گریبانگیرش شده باشه...
شما بیاید از دید همسرتون واضح بنویسید که چیکارا کردید کار رسیده اینجا بعد دنبال راه حل باشید از دیگران

[tanhaye93]

خدمت کاربر محترم sahar67
خیلی از مواردی که شما اشاره کردید درست هستن. خانومم می گه چند سال من زجر کشیدم و الان باید تو زجر بکشی و زجر تو هم طلاقه.
وقتی باهاش حرف می زنم و دلبری می کنم، اولش بی اعتنایی می کنه و بعد توهین و فحش و می گه گم شو و خفه شو و ..... منم دلغک بازی در میارم اونم چند ثانیه می خنده و می گه خدا شفات بده. بعد کم محلی می کنه. ولی بعضی اوقات واقعا بهم بر می خوره و برای اینکه حرمت ها حفظ بشه رهاش می کنم تا اوضاع بدتر نشه.
می گم من از تو بیشتر نیاز به رابطه جن سی دارم ولی قبول دارم هر دومون نتونسیتم خوب همدیگر رو درک کنیم و من بیشتر مقصر بودم. چند بار رفتم بغلش کنم و اون در اتاق رو قفل کرد. به نظر شما دیگه چه کار می تونم بکنم. می گه اعصابمو بیشتر از این خرد نکن. و وقتی دست می زنم بهش تا چند ساعت حالش به هم می ریزیه و بعد از چند ساعت در اتاق رو باز می کنه.

البته واقعا نمی دونه داره چه کار می کنه چون یک بار گفتم تو نمی زاری من آرموت کنم و درکت کنم و چرا در اتاق رو روم قفل کردی، گفت من این کار رو نکردم کی گفته و منکر شد. یعنی نمی دونست کار درستی کرده یا نه و شایدم پشیمون بود. ولی چند روز بعد هم این کار رو کرد و چند روز قبل هم از رختخواب بلند شد و رفت توی اتاق دیگه خوابید.

واقعا تو این چند هفته همه کاری کردم و فکر می کنم یه کم به حال خودش رها کنم بهتره.
اون روز حالش گرفته بود و من آهنگ شاد گذاشتم تا روحیش عوض بشه. بعد اومده می گه چرا آهنگ شاد گذاشتی؟ گفتم برای این گذاشتم که روحیت عوض بشه. باور کنید من هر کاری کنم مقصرم. اگه شاد باشم مقصرم. اگه غمگین باشم مقصرم.
خانومم خودشم نمی دونه چی می خواد. فقط می گه می خوام جدا شم تا به آرامش برسم. منم گفت مگه تو آرامش نمی خوای؟ من قول می دم با هم به آرامش برسیم و یه کم صبر کن، اگه نشد هر چی تو گفتی. می گه جلوی اشتباه رو هر وقت بگیری فایده است.

البته تمام امیدواری من اینه که حق طلاق با منه ولی من نمی خوام از قدرت و زور استفاده کنم و بهش بگم هر کاری دلت می خواد بکن ولی من طلاق نمی دم. می خوام با آرامش حل بشه. نمی خوام فکر کنه گیر افتاده و راه دیگه نداره. بهش گفتم هر تصمیمی بگیری احترام می زارم ولی من قدمی برای از بین بردن این زندگی انجام نمی دم. نمی دونم حرف درستی زدم؟

همش می گه از تو متنفرم. آخرش مرگه دیگه. اگه نتونستم طلاق بگیرم خودم رو می کشم. یه بار می گه می زارم می رم یه جای نامعلوم. منم به حرفاش اعتنایی نکردم و دیگه چیزی نگفت. البته خانوادتنن مغرور هستند و این حالت در خواهر و برادراش هم هست. خواهرشم یک بار تا آستانه طلاق پیش رفته ولی مشکلشون در نهایت حل شده.

من واسه روز زن براش گل خریدم و لباسی که دوست داشت رو که قیمتش هم بالا بود ولی اصلا توجهی نکرد و حتی به اونا چند روزه دست هم نزده. ولی من گل رو آب دادم و دوباره گذاشتم جلوی چشمش و اصلا به روش نیاوردم که چرا نگاشم نکردی.
من دارم یاد می گیرم که به عنوان یک مهمان باهاش برخورد کنم چون می دونم به زودی می زاره می ره. هر کاری می کنم بدون انتظار است و حتی چایی هم جلوش می زارم نمی خوره ولی چیزی نمی گم ولی دوباره وقتی می خوام چایی بخورم دوباره براش می ریزم. اصلا دلم نمی یاد بهش تعارف نکنم و تنهایی بخورم. ولی اون خیلی راحت تنهایی چایی می خوره و ....

خانومم می گه از زندگی خسته شده. می گه جوونیم رفت. از عدم درک من تو رابطه جن سی گلایه داره. منم بهش گفتم هر دومون اشتباهاتی داشتیم و خدا رو شکر الان فهمیدیم، اجازه بده آخرین فرصت رو به زندگیمون بدیم. بهش گفتم من تو و زندگیمون رو دوست دارم واصلا نمی تونم به جدایی فکر کنم ولی قبول نمی کنه. می گه بله تو که سختی نکشیدی من سختی کشیدم و باید دوست نداشته باشی جدا شی.
هر موقع می خوام باهاش حرف بزنم یا پس می زنه یا همش می گه بیا با هم توافق کنیم تا آبرویزی نشه. منم گفتم وقتی قرار باشه تو رو از دست بدم، دیگه هیچ چیزی برام مهم نیست و چیزی برای از دست دادن ندارم. به نظر شما اشتباه نکردم این حرف رو بهش زدم؟

قبلا وقتی سر کار بودم چه روز و چه در شیفت شب، بهش زنگ می زدم حداقل یک بار. ولی چند بار تو این چند روز زنگ زدم بهش واقعا توهین کرد و گفت به تو ربطی نداره من کجام. کارای من به خودم مربوط می شه. حتی جواب سلام رو هم نداد. منم برای اینکه بیشتر حرمت ها از بین نره چند روزیه بهش زنگ نمی زنم. به نظرتون کار درستیه؟

من شاید از طلاق یه کم بترسم ولی واقعا زنمو دوست دارم و می دونم اگه شرایط عوض بشه، باز همومن خانوم مهربونی می شه که سراغ دارم. ویژگی های مثبت زیاد داره ولی منفی هم داره ولی من مثبت ها رو می بینم و اون منفی ها رو می بینه.

ولی واقعا دیگه دارم خسته می شم. الان چندماهه که یک طرفه دارم محبت می کنم و توهین ها و تحقیرهاشو تحمل می کنم. ولی نمی خوام کم بیارم. نمی تونم تصور کنم که از هم جدا بشیم. من خیلی دوستش دارم. متاسفانه خیلی حرفای زشتی بهم زده ولی من چیزی نگفتم و فقط سکوت کردم. بهش گفتم هر چه قدر هم که بدی کنی و پرخاش کنی، من اون خانوم خوبی که همه چیزش خوب بود رو می بینم و بدی هات اصلا به چشمم نمی یاد. به نظرتون حرف درستی زدم؟
لطفا به مدیریت سایت هم بگید یه نگاهی به پست من داشته باشند. من که هر چی نوشتم خبری نشد.