مشکل من در هدف گذاری

[فرشته مهربان]

سلام

احتمالاً الآن در سفر باشی .....

بی نهایت عزیز

آنچه برای شما مهم هست و از سکون خارج می کند و دامنه لذتهای شما را زیاد می کند تا جایی که حتی از وزش ذره ای نسیم به وجد آیی معنای زندگیست ....

با سلام

بر هر چه همی لرزی می دان که همان ارزی
زین روی دل عاشق از عرش فزون باشد (جهت مطالعه بیشتر کلیک فرمایید)

با سلام دوام ، ثبات، آرامش و رشد انسان به میزان اهدافش و معنای زندگی اش بستگی دارد.
اگر همه هدف و معنای زندگی من یک ماشینی باشد که دارم. ا گر ماشینم را دزد ببرد، دیگر زندگی من بی معنا و بی هدف هست. و یا باید خودم را بکشم. یا هدف جدیدی انتخاب کنم.
اگر هدف جدید انتخاب کنم دچار بی ثباتی و ناپایداری هستم. یعنی هر روز با از بین رفتن یک هدف ، به سوی هدف دیگری تغییر جهت می دهم.
این تغییرات مرا سردرگم می کند.
هدف و معنا زندگی باید به نوعی انتخاب شود که از بین رفتنی نباشد، ثبات داشته باشد، قوی و برانگیزاننده باشد. دیگران نتوانند آن را از ما بگیرند یا به ما بدهند. یا تغییر جهت دهند.
در واقع میزان رشد و آرامش انسان ها به ارزشمندی و بقاء و قدرت هدف و معنای زندگیشون بستگی دارد.


البته بدیهی هست برای رسیدن به چنین هدف سترگ و با ثباتی ما نیاز داریم ابزارهای و مسیرها و روشهایی را انتخاب کنیم (که متاسفانه اکثر افراد نام این وسایل و متدها و منزلهای بین راهی را هدف می گذارند. البته در نام مشکلی نیست. اما باید بدانند اگر اسمش را هدف می گذارند. در واقع تنها یک نقطه و یک قسمتی از مسیر هست. و بعد از آنهم باید بروند به سوی هدف اصلی)
در این قسمت متاسفانه چون هم پوشانی می کند با فلسفه، اعتقادات، فرهنگ، آداب و رسوم و خیلی حوزه های دیگر، مسئله سخت می شود.

اما به طور کلی تعیین یک هدف عالی و قدرتمند در شان انسان می تواند تمام زیرمجموعه های زندگی اش را متحول، یکپارچه، هماهنگ و روان کند.

خانواده ای که در یک تصادف همسرش را از دست می دهد. یا فرزندان از بین می روند.
خانواده ای که عزیزش سرطان می گیرد.
یا فرزند خانواده ای معلول یا عقب افتاده متولد می شود.
دختر زیبایی که صورتش در آتش می سوزد.
سرمایه داری که ورشکست می شود.
تحصیل کرده ای که دچار بیماری می شود.
زن با کمالاتی که گرفتار یک شوهر سخت گیر می شود.
شوهر وفادری که زنش بهش خیانت می کند.
و اکثر مصائب و مشکلات سنگین می توانند مانند زلزله 8 ریشتری هر هدف سست بنیادی را از پا بکنند و فرد را تا جنون ، یا خودکشی یا افسردگی و سایر اختلالات پیش ببرند.
فقط افرادی با اهداف قدرتمند و با فونداسیون قوی در مصائب و مشکلات قوی با ثبات و پایدار می مانند.

حالا شما مقایسه کنید با اهداف آبکی خیلی افراد که با زلزله 2 ریشتری تخریب می شوند.

مثلا وقتی هدف شما فرزند، یا همسر یا تحصیل یا شغل، یا .... باشد، هر کدام اینها چون تا اندازه زیادی با متغیرهای دیگر در ارتباط هست و افراد دیگر هم تاثیر می گذارند. به راحتی می تواند تهدید شود. وقتی در کنکور شکست خوردی ، همه هدفت می رود و زندگیت تخریب می شود.
وقتی شوهرت بد برخورد کرد. چون هدفت یک شوهر خوب بوده است. حالا احساس شکست می کنید. و......

پس از مشخصه های دیگر هدف اینست که هدف باید صرفا به شما بستگی پیدا کند. و اگر هدف در دست متغیرهای غیر از خودت باشد. باید فقط بنشینی و منتظر باشی.
اما اگر هدفت خودش قوی و پرجا باشد. به جای اینکه تو آنرا سرپا نگه داری، هدف تو را سر پا نگه می دارد.
شما وقتی زیر سقف خشت و گلی هستید همیشه باید دستت روی سرت باشد که آن روی تو خراب نشود.
اما وقتی ساختمانی ضد زلزله و قوی داری، او شما رادر برابر باد و باران و زلزله محافظت می کند.

امروزه اکثر ما مشکل در هدف یابی داریم.
امروزه بشر هدف خود را به جای آرامش در آسایش قرار داده است.
دیگه بسه....
چقده حرف زدم!



دو لینک ذیل را در این مورد پیگیری کنید.
انجمن معنا درمانی و مثنوی درمان ------ مخصوصا شاخه معنی و معنا

تکنولوژی ، رفاه و آرامش

معنای زندگی در واقع یعنی روح زندگی .... وقتی زندگی ای روح نداشته باشه همه اهداف ریز و درشت که اغلب در اعتباریات خلاصه می شود وقتی تحقق یافت اون بی روحی که با کرختی و احساس سکون و پژمردگی و فقدان نشاط درونی خود را نشان می دهد بروز می یابد که در یک کلام نوعی حس پوچی هست .

وقتی برای ما تحصیل شد هدف ، ارتقاء شغلی و اجتماعی شد هدف ، ازدواج شد هدف ، بچه داشتن شد هدف ، رفاه و آسایش و .... شد هدف و از این دست هدفها شد انگیزه حرکت و فعالیت و بودن ، به هرکدوم که دست یابیم خلائی بزرگتر از کسی که هیچ کدام از آنها را ندارد پیدا می کنیم چون آنوقت است که به راه طی شده فکر می کنیم که انگار بیهوده بوده و ....

شما با اونچه برای همسرت نوشتی احساس کردی کمی آرام شده ای و .... تصور می شود شاید احوالاتت بر می گردد به همین کمبودهای از ناحیه همسر و...... بعد با آنچه در میان کتابها یافتی و انگیزه مطالعه پیدا کردی حس کردی حالت بهتر شده .... اما فکر کن اگر همه اون کتابها را هم خواندی و همسرت راجع به نامه ات هم با تو صحبت کند و حتی آنی بشود که تو دوست داری و ..... بعدش چی ؟؟؟؟ مطمئنی دوباره این حس سکون را پیدا نمی کنی ... دوباره احساس بیهودگی نمیاد و ....

نمی دانم اگر فکر کنی چه پاسخی می دهی اما من با توجه به شناختی که نسبت به روحیاتت پیدا کرده ام می گویم این حس را پیدا می کنی .... یعنی دوباره احساس خمودگی و ... این هم خوب است هم خوب نیست .

خوب است :

چون تو به گونه ای رشد کرده ای و درک و فهمی داری که اون جهت غایی وجودی در درونت خاموش نشده ، شاید بخاطر اینکه به آنچه که آدم را چنان پرت و در حاشیه و بیراهه قرار می دهد که غرق بیخبری است و خود نمی داند و سرگردان است و خود نمی داند و ..... مشغول نبوده ای و به نوعی بتوان گفت بهره ای از هشیاری داری و این خوب است که هر از گاهی تلنگری از درد سراغت می آید که با این تعابیری که در این تاپیک اشاره داشتی بروز می یابد . در واقع درد بی دردی سراغت می آید

مرد را دردی اگر باشد خوش است
درد بی دردی علاجش آتش است

خوب نیست :

اگر هم علت را و هم درمان رانیابی . که خدا را شکر تو در پی آنی

ابتدا یک خط به عنوان کلید می دهم تا بعد ببینم چه دریافتی و ادامه دهم .

به روزی فکر کن که به سوی سرای باقی رهسپاری و به لحظه ای که وابسته ترینها هم رهایت می کنند و می روند و به اینکه همه آنچه از اعتباریات این دنیا به دست آورده ای همراهت نمی تواند باشد و بلکه عریان از همه آنها داری می روی ..... و بیاندیش که چه مانده ، چیست که با توست و در این وقت هم از تو جدا نمی شود و همیشه با تو خواهد بود و کیست که همیشه همراهت هست و فقط اوست ... پس یک چیست که با توست می ماند و اون هم آنچه از تو هست است و یک کیست که با تو می ماند است این وضعیتی که گفتم را خوب ترسیم و درک کن و عریان عریان شو از هرچه در این دنیا بدست آورده ای و ....

تا بعد و ادامه