همسرم ديگر نماز نميخواند اما يکي از معيارهاي من براي ازدواج اين بوده است.

[TikTak]

سلام
دو نفر از دوستان مطالبی را بیان کردند که شاید به نظر بیاد که جواب به این مطالب ربطی به بحث نداره اما از نظر من خیلی می تواند به روشن شدن بحث کمک کند .
صحبت از تکنیک و سپس ابزار هایی که توسط آن ایجاد می شود و ارتباط دادن آنها با بحث اعتقاد یک مغلطه می باشد ، دوستان توجه کنند که تکنیک ، خود به خود نه می تواند عامل خوب باشد و نه عامل بد . مثلا شما با برق می توانید کسی را شکنجه دهید ، اگر این اتفاق افتاد باید شروع کنید به لعنت فرستادن به ادیسون (البته ادیسون برق را اختراع نکرد – دوست من توجه فرمایید) و حاصل یکی از کارهای انیشتین نابغه و دانشمند بی همتا فاجعه هیروشیما و ناکازاکی بود پس انیشتین بد است و یا از طرف دیگر ایجاد نیروگاه های هسته ای و تولید برق است پس انیشتین خوب است . اگر نگاه تکنیکی داشته باشید پس باید دائم از تمام کسانی که روزی به هر دلیلی (گاهی بد ، گاهی خوب) یک چیزی را بنیان نهاده اند تشکر کنیم و یا بالعکس آنها را لعنت کنیم (البته در زندگی بسیاری از این افراد نکات منفی زیادی وجود دارد – لطفا بروید و مطالعه فرمایید)!!!
نخیر تکنیک و میوه آن ، آنجا خوب است که حامل محتوای مناسب باشد و فکر و اندیشه پرورده شده آن را به کار بگیرد و در غیر اینصورت معضل و بلای زندگی انسانها می شود (چه آشکارا و چه پنهان) .
و نکته جالب ماجرا این است که کسانی که اینقدر دم از تشکر از این مخترعین – مکتشفین می زنند ، هیچگاه زبان به لزوم تشکر از خداوندی که همه چیز در ید قدرت اوست نمی زنند . اگر بحث تشکر از دانشمندان در صورت حداقلی لازم است (که در بسیار از موارد لازم می باشد) پس تشکر از خداوند باید چگونه انجام گیرد !!؟؟
اما بحث از ، بگذار هر گونه که هست باشد و یا هر کاری بکند(اباحه گری) هم یک بحث غلط می باشد . دقت کنید انسان یک موجود اجتماعی است و از دیگران ، بالطبع این امر تاثیر پذیر است و جدای از تاثیر پذیری ساخت یک جامعه و اجتماع بالنده برای زندگی فردی ، لازم و ضروری است و برای ایجاد همچین جامعه ای باید اجزای جامعه درست ساخته شوند . البته ما دو نوع عقیده را می توانیم بیان کنیم (فردی و درونی – اجتماعی و برونی) که بحث من در اینجا مورد دوم است . انسان در جایی که رفتار و عقاید دیگران بر زندگی او و یا کسانی که او نسبت به آنها مسئولیت دارد می تواند تاثیر بگذارد باید ورود پیدا کند ، و در واقعیت و در تمام جهان هم اینگونه است (و هیچ ربطی به قضاوت نسبت به دیگران ندارد) .
بحث را طولانی نمی کنم و دیگه ادامه نمی دهم و صحبتم را با یک حدیث پایان می برم(دقیقش یادم نیست) : به نماز و روزه دیگران نگاه نکنید بلکه به راستگویی و امانت داری آنها بنگرید .
البته نماز و روزه درست نتیجه اش باید راستگویی و امانت داری شود .
موفق باشید