برادر من چرا اینقد ناامیییید؟؟؟! این خییییلی خوبه که شما به مشکلتون واقفید و سعی در ترک خودارضایی دارین. چرا نیمه ی پر لیوان رو نمی بینین؟! اگه اشتباه نکنم شما الآن نزدیک به 5 ماه هست که این کار رو گذاشتین کنار و این عاااالیه
حالا این اتفاقیه که افتاده. در حال حاضر، مهم اینه که خودتون چه تلاشی در جهت جبران عوارضش کنین. می تونین باشگاه برین. با ورزش و بدنسازی، دوباره هیکل و چهرتون برمی گرده به حالت قبل. برنامه ی خوب و منظمی برای تغذیتون داشته باشین. سبزیجات و مایعات زیادی مصرف کنین. مواد غذایی پروتئین دار رو فراموش نکنید.
شما دیگه وضعتون بدتر از یه معتاد به مواد مخدر که نیست! اینطور افرادی هم با اراده و تلاش، به زندگی نرمال خودشون برمی گردن. تازه اونا باید نگاه اطرافیانشون رو هم نسبت به خودشون تغییر بدن! شما که دیگه این مسأله خدا رو رو شکر بین خودتونه و خدای خودتون. اونم خدایی که ستار العیوبه
پس بدون هیچ ناامیدی، همچنان به تلاشتون ادامه بدین :)
براتون آرزوی موفقیت می کنم![]()










علاقه مندی ها (Bookmarks)