برای من که کسی از این نظر سبزا نمیزاره.
خودم از تاپیک بقیه اینا رو میخونم.
اینجا خودم برای خودم مشاوره میزارم دیگه!!!
این الان پیدا کردم خوشم اومد.
با اجازه مدیر همدردی و بقیه همکاراش
یک فرد هیجانی و احساسی نباید زیاد به هیجانهای شدیدش که گاهی برایش پیش می آید بها بدهد
نه آن حال خیلی خوش ماندنی بود.
نه این حال خیی بد ماندنی هست.
شما یاد بگیرید در این شرایط زیاد پروبال به احساسهای منفی یا مثبت خود ندهید. و رفتار و گفتار و واکنشی بر اساس آن نداشته باشید.
چند روز دیگر این موجها فروکش می کنه. و دریا که آبی میشه ، خودتون هم تعجب می کنید.
فقط باید مواقع فوران احساس خطایی نکنید و حرفی نزنید و عملی نکنید که مشکل ایجاد کند. اما داشتن این احساس و تحریک نکردن آن مشکلی نیست.
انسان مثل گوشی موبایل مرتب شارژش خالی میشه.
یعنی الان شما شارژی این حرفها را میزنی. اما باید بدانید نه من و نه شما همیشه اینقدر شارژ نیستیم.
به همین منظور باید کارهایی بکنیم که به برق وصل باشیم. یا برق در اختیارمان باشد تا به محض اینکه شارژمان کم شد، خود را شارژ کنیم.
بعضی فاکتور هایی که اگر تمرین کنیم و عمل کنیم منجر به شارژ شدن دائمی ما می شود را در ذیل مورد اشاره قرار می دهم:
1 - صبر
2 - سعه صدر
3 - تحمل رنج
4 - امیدواری
5 - عدم زود رنجی
6 - درک دیگران
7 - کنترل خشم
8 - شیوه حل مسئله
9 - اعتماد به خود و دیگران
10 - مثبت اندیشی
11 مدارا با دیگران
12 - روش سازگاری و تعامل به جای روش اجتناب و درگیری (آرامش و نحوه مواجهه افراد با مسائل و مشکلات زندگي)
13 - فائق آمدن بر تعارضات به شیوه ای صحیح (انتخاب صحیح، شیوه حل مسئله و تعارضهای ما)
14 - منطقی بودن به جای احساسی هنگام تصمیم گیری (مرثیه سرایی احساسی عامل نا آرامی شماست!)
15 - دعا، ارتباط با خدا، توکل
16 - ........
خلاصه و نتیجه گیری:
پس نباید به حالهایی که در یک روز به دست می آوریم زیادی خوشبین باشیم. بلکه باید در زمانهایی که سرحال هستیم برای شارژ دائمی خود از طریق کسب مهارت و آگاهی ها اقدام کنیم تا به هنگام نیاز از شارژ خود استفاده کنیم.








علاقه مندی ها (Bookmarks)