حالم از این نجابت به هم میخوره

[مدیرهمدردی]

به شوخی به ایشون بگید باید خدا رو شکر کنی که دختری با حیا قسمتت شده .پیشنهاد من اینه که در خلوت خودتون زیاد به ایشون محبت و توجه کنید تا هم خودتون یاد بگیرید و عادت بکنید به ابراز عشق و علاقه تون و هم اینکه ایشون رو از عشق و محبت خودتون سیراب و مطمئن کنید . اینطوری ایشون نیاز کمتری به ابراز محبت در بین جمع خواهد داشت .

با سلام و احترام
آنچه که شما و حتی همسرتون نیاز هست یاد بگیرید مهارتهای ارتباطی هست ، در حالیکه نجابت تعریف خاصی دارد و لازمه هر زندگی هست.
بخش های بالا که واحد گرامی مورد توجه قرار دادند کاملا صحیح هست.

البته مشکل شما چند بخش دارد.
1 - کم مهارتی خانواده شما
2 - کم بینی که شما دارید.
3 - بی مهارتی همسرت


همچنین باید شما مسئله موجود خود را دو بخش کنید.
الف) ارتباط در جمع
ب) ارتباط در خلوت


الف) ارتباط در جمع
ارتباط در جمع صرفا احترام، تایید و توجه بیشتر کلامی و مودبانه و همراهی با همسر هست.
آنچه که در عصر معاصر به صورت شوهای تبلیغاتی همسران بین دیگران شاهد هستیم اصلا رابطه مستقیمی با خوشبختی زوجین ندارد. حتی گاهی بعضی زوجین که در خلوت کمتر همدیگر را درک می کنند ، در نزد دیگران بیشتر روی هم غش می کنند

نیاز نیست که در جمع زن و شوهر همه کاری نسبت به هم انجام دهند تا دیگران متوجه زن و شوهری آنها بشوند.
بلکه همدلی، هم حسی، هم کلامی همراه با تایید و توجه و احترام کفایت می کند. اینکه شوخی های خلوت، و لمس های خلوت را به جمع بکشانند نشان دهنده مهارت نیست که اتفاقا بی مهارتی محسوب می شود.
شاید یک دلیل مشکل شما با همسرتون اینست که همسر شما در این مورد بی مهارت هست و شاید انتظار بیش از حد دارد و شما هم کمترین حد را رعایت نمی کنید و این فاصله را زیاد کرده است.


ب) ارتباط در خلوت
ارتباط در خلوت علاوه بر اینکه باید تمام موارد فوق (ارتباط در جمع) را داشته باشد، باید شوخی ها، لمس ها و سایر مسائل عاطفی و ... را هم شامل شود.
همانطور که واحد گرامی اشاره کرده است. شما باید این بخش را بیش از همه مورد توجه قرار دهید.
می توانید ابتدا از گامهای ساده تر شروع کنید.
مثلا ارتباط غیر کلامی: لمس ، گرفتن دستانش ، نوازش ، همچنین می توانید جملات زیبا بنویسید برایش یا بخوانید از روی دست نوشته.
هدیه ها مثل یک شاخه گل هم نماد محبت غیر کلامی محسوب می شود.

در مورد ارتباط کلامی از کلام ساده شروع کن. حتی می تواند سئوالی باشد.
مثل:
" می دونی چقدر دوستت دارم؟"
"از کدوم رفتارم بیشتر متوجه عشقم به خودت می شوی"



ار ازتباط کلامی دیگر جملات خبری ساده هست:
مثل:
"احساس می کنم با تو خیلی راحت و آرامم"
"همیشه از خدا همسری مثل تو رو می خواستم"
"صبوری و مهربونیت به من آرامش می ده"
"دوست داشتنم بیشتر از اونی هست که بخواهم در یک جمله بهت بگویم."


نکته :
عجله نکن.
ارتباط کلامی و غیر کلامی بین زن و شوهر تدریجی هست. نیاز نیست که سریع همه چیزها را به هم انتقال دهیم.
همسرت اگر عجول هست. شما احساس گناه نکن.
متین و مودب و صبور باش
و تمرین های خود را بدون هول شدن و کم کم انجام بده.

خیلی تحت تاثیر افراط های خانواده ات و همچنین همسرت قرار نگیر
خودت بر اساس روشی که گفتم معتدل و میانه رو باش و به خودت اعتماد کن.




خلاصه:
من مشکل همسرت را از تو بیشتر می دانم.
همچنین مشکل خانواده ات هم از تو بیشتر هست.
شما گرچه کمی ضعف دارید لیکن قویترین حلقه این وسط هستید. سعی نکنید با خانواده یا با همسرت هم سرعت شوید.
سعی کنید مستقل و قوی به شیوه ای که در بالا گفتم مدیریت کنید.