زنم خیلی تنبله

[کیت کت]

دوستم ببین.....من فقط برای اینکه از پست و راهنمایی دوستان بهتر استفاده کنی باید بگم من همه پست هارو خوندم کسی شمارو محکوم نکرد.....یا اگه گفتن ممکنه شما هم کوتاهی کردی و باید حرف اون خانوم شنید برای اینکه دید خودتون باز تر بشه.
دوستم شایدم شما چون بیشتر انتظار همدردی داشتی تا راهنمایی والبته بیشتر هم سمت دوستانی رفتی که دنبال مقصر گشتن و خانومت سرزنش کردن این طور جبهه گرفتید.
توصیه میکنم بیشتر به صحبت ها دقت کنید.ما که کسی نمیسناسیم پس چه فرقی میکنه طدف کسی بگیریم!
و اینکه شما واقعا خوش شانس بودید افراد خیلی مطلعی وارد تاپیکتون شدن واقعا خیلی هاشون خیلی موارد مشابه دیدن و با تجربن صحبت ها توسط مشاورین چک میشه.
موفق باشید

[به دنبال خوشبختی]

من چند روزی بود که بحث شما رو دنبال می کردم و البته چند وقتی هم بود که مطالب این سایت رو دنبال می کنم و بعضی وقتا با خانومم در باره مشکلاتی که برای بعضی ها پیش امده با هم صحبت می کنیم و دلیلمون هم واسه اینه که اگه یه روزی اون مشکل برای خودمون پیش امد بتونیم مدیریتش بکنیم و شاید هم نزاریم اون اتفاق بیفته. اما با طولانی شدن بحث شما عضو شدم تا نظرمو بهتون بگم.
شما بعد اینهمه راهکا رو نظراتی که دوستان دادن باز بر همون حرف خودتون پافشاری دارید که خانم من فلانه و فیصاره،
آخه قربونت برم من به شما میگم زمان لازمه شما میگید بعد یه مورد چرا درست نشد، و به جای توجه به حرف دوستان که دنبال حل مشکل هستن به دنبال همدرد می گردید تا شما رو تایید کنه، اگه اینطوریه باید بگم که همه ما رفتار خانم تون رو د رهر حالتی چه شما روی خوش بهشون نشون داده باشید چه باهاشون بد رفتار کرده باشید نادرست می دونیم و منکر این موضوع هم نیستیم که شما الان دارید بد روزگاری رو می گذرونید ولی شما اینجا امدید تا دنبال حل مشکل باشید و شیرینی زندگی مشترک رو بچشید.
با توجه به روحیاتی که از شما ملاحضه کردم به نظرم بهتره همون اهرم آخر رو که گفتم رو اجرا کنید و با یکی از اعضای خانواده خانومتون (با هر کدوم که راحت تر هستید) با مادرشون و یا با یکی از خواهر هاش در مورد این موضوع به صورت کاملاً خصوصی صحبت کنید و دردتون رو بگید و باز با توجه به تعریفی که از خانواده ایشون داشتید مطمئناً به خاطر دخترشون هم شده با ایشون در این باره صحبت هایی می کنن و البته به نظر من با هر کدوم که صحبت کردید عنوان کنید که نمی خواید این موضوع پیش همه علنی بشه و اگر هم قرار صحبتی با دختر (یا خواهر) شون داشته باشن عنوان نکنن که شما از اونا خواستید. و با هر کدوم هم که صحبت کردید تمام ماجرا رو بگید و خواسته هاتون رو با هاشون در میون بگذارید و توصیه می کنم طوری صحبت نکنید که اونا نیز جبهه بگیرن (مثلاً روک و پوست کنده برنگردید بگید تنبل، شلخته، پرتوقع و ... هستش) با زبون آروم همه اینارو بفهمونید. بلاخره دخترشونه شاید بر بخوره.
و این نوید رو هم بهتون میدم که خیلی زود مشکلتون حل شدنیه و این دید که چه اشتباهی کردم که با ایشون ازدواج کردم رو دور بریزید.
با هر کس دیگه ای هم ازدواج می کردید با توجه به اینکه هر دوی شما متعلق به یه زندگی قبلی بودید و از اون جدا شدید و وارد یه زندگی شدید و دارید زندگی رو می چرخونید به مشکلاتی خواهید خورد.
مشکلات خانواده ها رو که اینجا مطرح میشه رو بخون
چندین بار اشاره کردید که مذهبی نیستید اما در این مورد می خوام بگم که در هر حالتی توکل به خدا رو فراموش نکنید.
و یه توصیه دیگه اینکه
اگر هم در این مدت زمان عذاب کشیده اید مدت طولانیی نبوده صرفاً یک ماه بوده، درسته وقتی داخل گود باشی سخته ولی مطمئناً بعد از گذشت چند سال متوجه میشید که یه ماه اصلاً تایمی نیست که آدم بخواد داغون بشه.
و این جمله رو هم از من داشته باش که هر کاری که از دستت میاد برای زندگیت انجام بده مهم نیست طرفت چطوری برخورد میکنه مهم اینه که تو واسه زندگیت چی کار کردی و با اینکار کم کم این دید رو هم در خانومت ایجاد می کنی که اون هم اینطوری فکر کنه در اون صورت هست که شیرینی زندگی کاملاً برات حس میشه.

[سنجاب بازیگوش]

چرا فک میکنی مسخره بازیه ؟ اتفاقا نشون میده همسرتون شما و زندگیشو دوس داره
به قول دوستان همسر شما هنوز قبول مسئولیت نکرده که اینم به زودی و با صبر و محبت ممکن میشه.
خانمتون یه دختر معمولیه ، خب همه ما یه ادم معمولی هستیم منم معمولیم ، در ارتباط با مخاطبمونیم که خاص میشیم
پس همسر شما برای شما خاصه .. همونجوری که وقت عقد قبول میکنید تو خوشیو ناخوشی غمو شادی کنار هم باشیم تا با بدون کنار همسرتون
این شرایطو پشت سر بزارید

من به شخصه حقو به شما میدم .. این همه دخترو پسر ازدواج میکنن درصد بالاییشون مسئولیت زندگیو حتی حتی اگه اموزشیم ندیده باشن بدوش میکشن
اما اینم میدونم که این زندگیه دونفره اگه یکی این وسط کم اورد نباید چون مقصر ما نیستیم تلاشی نکنیم برای درست شدن زندگی همونجوری که شما میخواین راه حلو پیدا کنید ( فقط خواستم بگم حق دارین این وضعیتو دوس نداشته باشین و ازرده خاطر بشین )

مینوش عزیز درست گفت دو نفری برید یه ازمایش خونم بدین گاهی کم بودن یه ماده تو بدن میتونه انرژی ادمو بگیره
محبتتونو بیشتر از پیش کنید بدون انتظار حداقل فعلا بدون انتظار محبت کنید ببینید به چی علاقه داره چه نوع تفریح یا بازی؟ مثلا اگه کوهنوردی دوس داره
وقت بزارین صبح زود روزای تعطیل برید بیرون ؛ ازش تقاضا کنید مدتیو به پیاده رویی دو نفری اختصاص بده

انگیره بازم مهمترین محرک انسانه ، شما بیشتر به همسرو زندگیتون تسلط دارین ببینید چی میتونه براش انگیزه ایجاد کنه
بخدا منم با اینکه شاغلم اما دو روز تعطیل که برنامه نداشته باشم کسل میشم دیر میخوابم دیر بلند میشم کلا هیچکاری نمیکنم اما اون روزایی که
سرکارم بیشتر از روزای تعطیل حواسم به برنامه هام هست که عقب نیوفتن
تو خونه بودن بیشتر از کار کردن روحو جسمو خسته میکنه

دخترا به خاطر روحیه ی لطیفی که دارن گاهی این تغییرات تبدیل از دختر خونه بودن به خانم خونه بودن و راحت نمیتونن هضم کنند من نمونشو زیاد دیدم

الان همه ما متوجه شدیم مشکل چیه و حالا یکی حقو به شما داد و یکی به خانمتون .. راه کارایی خیلی خوبی اون اولای تاپیک دوستان براتون نوشتن
یه مدت به خودتون فرصت بدین و با صبرو حوصله زیاد بدون خسته شدن از تلاش زیاد انجامشون بدین

بعد دوباره میتونید بیاینو بگید چقدر نتیجه دادو پیشرفت چه اندازه بود
------------------------------------------------

پستم با صحبتای اقای به دنبال خوشبختی هم زمان شد