از شوهرم بیزارم

[سارا۷۳]

سلام عزیزم شماهمش بدی های همسرتومیبینی ایشون اخلاقش باشماچه جوریه به نظرخودت اخلاق یاحسن های دیگه ای داره که بتونی به خاطرفرزندت تحملش کنی وبهش عشق بورزی؟به نظرمن بهترهذبه یک مشاورمراجعه کنی وحضوری درموردمشکلت حرف بزنی اگه یهکم دیدگاهتونسبت بهش عوض کنی وسعی کنی به خوبی هاش فک کنی کم کم بهترمیشه فقط به پسرت فک کن وبه خودت بگو این مردپدر فرزندم وجگرگوشمه پس به خاطرفرزندت هم که شده سعی کن دیدگاهتو احساستوتغییربدی مادرگرمی بخش خونس سعی کن برای هردوشون مهمترین زن توزندگیشون باشی به نظرمن حتما به یه مشاورمراجعه کن عزیزم موفق باشی

[arya12]

سلام
ممنون و متشکرم از بابت اینکه وقت گذاشتید و درد دل منو خوندید. راستش رو بخوای تو این سه سال هم همین کارو کردم تا قبل از تولد فرزندم بخاطر حفظ آبرو و اینکه طلاق تو جامعه ما عواقب خوبی نداره تحمل میکردم و بعد از تولد پسرم هم بخاطر اونه که دارم پیش میرم. اینکه گفتم ایشون حسن هایی هم دارند این مزایای اخلاقیش در قبال من و خانوواده ام نیست ایشون در رابطه با دوستان و خانواده خودش آدم فوق العاده خوبیه آدم مذهبی بوده نماز اول وقتش قضا نمیشه اهل روزه و حلال و حرومه خلاصه اینکه در نگاه اطرافیان فرد خوبیه و به قول قدیمیا که می گفتن تا با یکی زیر یه سقف نری نمی تونی در موردش نظر بدی ایشون در رابطه با من و خونواده ام رفتار خوبی نداره. برخلاف من که خیلی در حرف زدن رعایت ادب رو می کنم ایشون بسیار ادم بد دهنی است و بعدا فهمیدم که توی خونوادشون به کاربردن الفاظ بد عادیه اوایل که من به این رفتارشون اعتراض می کردم می گفتن باهات شوخی می کنیم ولی برای من غیر قابل تحمل بود. هرچقدر که من به خاطر حفظ زندگیم بهش محبت می کردم ایشون در رابطه با من گستاخ تر می شدن و الان که رابطه با خونواده و خواهر و برادرم رو قطع کردن نه خودش رفت و آمد میکنه نه به من اجازه میده. از جمله خصوصیاتش اینه که تنهایی رو بیشتر دوست داره دنبال بهونه میگرده که دعوا راه بندازه و تا یک ماه در خالت قهر باشه ولی من آدم بی کینه ای هستم تا قبل از زندگی با ایشون هیچ وقت پیش نیومده بود که با یکی بیشتر از دو روز در قهر بسر ببرم معمولا خودم برای آشتی پیش قدم می شدم ولی متاسفانه با کسی زندگی میکنم که علاوه بر اینکه خیلی کینه ای است و هیچ چیز رو فراموش نمیکنه بلکه با اطرافیانش به مدت طولانی در قهر بسر می برد. الان به مدت 2 سال است که با برادرش هم حرف نداره.
خلاصه اینکه تموم رفتارامون برعکس همدیگره
با اینکه خودش می دونست که لقمه بسیار بزرگی براش هستم ولی چون می دونست من بخاطر حفظ آبرو اقدام به جدایی نمیکنم در نتیجه هیچگونه زحمتی در بهبود روابطمون به خودش نمیده و هر روز رفتار و اذیت هاش بیشتر میشه
منم بدلیل اینکه به حرف خونواده که میگن طلاق بگیر گوش نمیدم در نتیجه دیگه نمی تونم حرف دلم و آزار و اذیت های اینو به اونا بگم و همسرم از این رفتار من نهایت سوء استفاده رو میکنه چون میدونه جایی رو ندارم که از دستش اعتراض کنم
چندبار بسرم زد که به محل کارش برم و به مافوقش اطلاع بدم ولی ترسیدم که اون هم به محیط کار من بیاد و آبرومو جلوی دوستان و همکارم ببره
خلاصه برام دعا کنید
از پیشنهادات خوبتون سپاسگذارم