حالم خوب نیست ازخودم متنفرم ازتحقیرهای شوهرم خسته شدم

[واحد]

شاپرک جان خیلی خوشحالم که حالت خوبه . فکر میکنم علت اینکه با غریبه ها رفتار جراتمندانه داری ولی با نزدیکانت پرخاشگرانه . بیشتر بر میگرده به همون انتظاری که از اطرافیانت داری و غالبا هم براورده نمیشه . اولا اینکه همیشه هر خوبی و نیکی که میکنی در حد توانت انجامش بده نه بیشتر . لزومی نداره به خاطر دیگران به خودت زجر بدی . ولی در حد توانت دریغ نکن . دوم اینکه اینکار رو یکطرفه و بدون چشمداشت انجام بده . مثلا شما یک خوبی یا محبتی برای خواهرت میکنی انتظار جبران از طرف اون نداشته باش . اینطوری خیلی نتیجه خوبی میگیری اگر جبران نکرد که اتفاقی نمی افته چون شما اصلا انتظار نداشتید . ولی اگر جبران کرد شما خیلی خوشحال میشید چون کاری که انتظارش رو نداشتید و غیر منظره بوده اتفاق افتاده است . اینو من عملا تجربه کردم که برات میگم قبلنا من خودم رو خیلی به زحمت و فشار می انداختم تا برای خواهر شوهرم یک هدیه خیلی گرون بخرم . حتی از نیازهای خودم میگذشتم تا اینکار رو بکنم . اینو برای خوشحالی همسرم میکردم ولی انتظار داشتم ایشون هم قدر بدونه و تشکر کنه . و وقتی عکس العملی نمیدیم ناراحت میشدم . ولی الان که به اشتباه خودم پی بردم . یک هدیه در حد وسعم میگیرم و انتظار تشکر هم ندارم.ولی با اینکه انتظار تشکر ندارم خیلی هم استقبال و تشکر میبینم . در رابطه با همسرمم همینطوره قبلا توقعم از ایشون هم زیاد بود ولی الان چون توقعم اومده پایین هر محبتی از طرف ایشون خیلی به چشمم میاد و خوشحالم میکنه . و میدونی که خوشحال شدن از عملی نوعی تشویق به حساب میاد موجب تقویت اون عمل میشه. هم اینکه خوشحالی باعث میشه تا منم بخوام یه جور دیگه خوشحالش کنم . البته بازم بدون توقع .